Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

#gry

Gruba ryba

w Gry

0piorunów

No dobra, jak wszyscy to i ja.

- Flimbo's Quest - tak, zdecydowanie to numer jeden na liście. Numer jeden jako najstarsza gra, która wciągnęła mnie w wir grania. Ogrywałem ją namiętnie i przebijaliśmy się z braćmi w tym kto będzie miał największy wynik.

To właśnie ta platformówka sprawiła, że do dzisiaj jestem maniakiem grania.

The Sims - jak to mówią, raz w Simsy to nie pedał. Gdy ja zagrywałem się na commodore 64 - mój najlepszy przyjaciel ciupał na PC w Simsy. Niejednokrotnie ta gra właśnie była w stanie nas wyciągnąć z podwórka właśnie przed monitor. Do dziś miło wspominam nasze wspólne granie i spuszczanie simów w kiblu by odświeżyć im paski potrzeb. Simsy jedynka, a później dwójka sprawiły, że w sumie zgniłem przed kompem.

Grand Theft Auto Vice City - o jasny gwint, jakiż to był sztos. Dostałem pirata (a jakże) jakoś w okolicy 2006 roku. O San Andreas mogłem co najwyżej pomarzyć. Ale nie ma co żałować, bo to właśnie Vice City spowodowało, że zakochałem się w muzyce lat 80. Do dzisiaj puszczam sobie Flash FM i Emotion 98.3. Sama gra świetna. Przechodziłem kilkukrotnie, zawsze z tą samą radością.

Command and Conquer Red Alert 2 - nigdy nie lubiłem RTSów, strategii i innych tego typu gier. Ale moje granie w RA2 zbiegło się z moim zamilowaniem do czerwonej strony. Tak, jedni byli kucami, inni hardkorowymi lewakami. Na szczęście szybko mi to minęło, w przeciwieństwie do mojej ówczesnej miłości do RA2. Kirov reporting.

Need For Speed Underground 2 - nigdy później nikt nie wydał lepszej gry wyścigowej. Istny klasyk, graficzny majstersztyk, muzycznie też całkiem nieźle. Gameplay cudo. Do dziś rozpaczam nad tym, że brat gdzieś zapodział moją oryginalną płytę. Jedna z gier, która zestarzała się bardzo dobrze jeśli nie najlepiej.

Diablo 2 + Lord of Destruction - doszedłeś tak daleko, jedynie po to by umrzeć. W diablo zagrywałem się tak długo, że zapomniałem o ostatnim zebraniu do bierzmowania, po czym stwierdziłem, że w sumie na hooy mi bierzmowanie. Do dziś lubię wrócić tam gdzie byłem już i tym razem wraz z moją ukochaną Żoną lubimy wspólnie pograć.

OGame - nie tęsknię w ogóle za czasami gimnazjum/technikum, ale OGame i ludzie, z którymi grałem to jedna z niewielu spoko rzeczy z tamtych czasów. Wraz z @bojowonastawionaowca cisnęliśmy godzinami w swoim klanie aż w końcu się odechciało. Oprócz tego ludzie

Baldur's Gate - żeby było zabawniej, pierwszy raz zagrałem w Baldura...jakieś 16 lat po premierze xD Wspominam bardzo dobrze. Wkręciłem się na tyle, że później ogrywałem ciągiem jedynkę i dwójkę wraz z setką debilnych modów.

NosTale - największy rak w jaki grałem. O tej grze mogę mówić prawie same złe rzeczy. Ta gra nie ma atutów. Straciłem na niej tysiące godzin, jeśli nie dziesiątki tysięcy. Ta gra ukształtowała we mnie wszystko co złe. Porzucenie tej gry to była jedna z najlepszych decyzji w moim życiu.

Ludzie w tej grze to zarówno minus jak i plus. Na tyle plus, że trójka osób z klanu była u mnie na ślubie rok temu. Pomimo, że już nie gramy od kilku lat, dalej utrzymujemy kontakt i bardzo mnie to cieszy, że w tym całym szambie udało się wyłowić takie perły.

A nie przepraszam, dzięki tej grze udowodniłem całej rodzinie, że radzę sobie lepiej w życiu niż myślą i byłem w stanie przebyć sam 450km na drugi koniec Polski (co może nie być dla niektórych takie oczywiste xD).

Celowo nie uwzględniam tu gier takich jak Wiedźmin, Stardew Valley, RimWorld, czy Kingdom Come. To gry, które nie ukształtowały mnie, tylko gry w które grałem wiedząc już czego chce i w co lubię grać.

Fanatyk

w Hydepark

1piorunów

Zrobiłem w skali Hejto. Przejrzałem wszystkie wpisy do tego (https://www.hejto.pl/wpis/my9games-gry-wrzucilem-w-odpowiedzi-pod-pierwszym-postem-ale-widze-ze-cale-hejto), pozliczałem, w przypadku remisu kolejność alfabetyczna (co jest piekielnie istotnie w 9. miejscu!) i wyszło tak:

Heroes 3 (21 użytkowników)

CS 1.6 (17)

Diablo 2 (14)

GTA Vice City (14)

GTA San Andreas (13)

Starcraft (10)

Warcraft 3 (10)

Gothic 2 (9)

No i to nieszczęsne dziewiąte miejsce, na którym są 4 tytuły z wynikiem 8 głosów, ale dostał się tylko Gothic ze względu na literkę G. Pozostałe:
Need for Speed Most Wanted

Tibia

Wiedźmin 3

Osobistość

w Dyskusje

16piorunów


wrzuciłem w odpowiedzi pod pierwszym postem, ale widzę, że całe hejto spamuje, to też zaspamuje XD

Pokaż więcej komentarzy (5)

Tytan

w Hydepark

12piorunów

Tyle zostało już stworzone.
Że aż sam się dziwię, jak dużo rzeczy jest już w grze ( ͡° ͜ʖ ͡°)


W końcu wróciłem do uzupełniania listy ToDo o której zapomniałem.
I widzę jak dużo rzeczy już działa, jak dużo rzeczy w grze jest już zrobione, bo były jednymi z pierwszych i zapomniałem o ich istnieniu ʕ•ᴥ•ʔ

A do tego wczoraj doszło kilka nowych rzeczy.
W końcu skończyłem tworzyć pełną logikę Aniołów, w końcu napisałem system, który rozpoznaje pozycję gracza.
Pozwala zarządzać umiejętnościami będąc tylko i wyłącznie w pobliżu Anioła
Teleportacja działa, w pobliżu Anioła możemy teleportować się do innego w tym samym biomie
Odradzanie także zostało dokończone, po śmierci wybieramy Anioła, który ma służyć jako punkt odrodzenia

Dodatkowo Anioły zyskały nową funkcję, można u nich kupić dodatkowe dusze, co prawda ograniczyłem je do 3 maksymalnie, ale trzy u gracza, czyli mając 2 dusze, Anioł pozwoli kupić tylko 1.
A mając 1, pozwoli kupić 2 dusze.
Całość razem z szatą graficzną skończone. Wszystko jak w przypadku NPC odgrywa się w menu, dzięki czemu zachowałem działanie z poprzednich NPC, nie mieszając mechanik.

Co ważniejsze, zmieniłem wygląd kwiatów życia, czarne, ledwo widoczne zostały usunięte.
Powodem było nietrzymanie się fabuły i stylu gry.
W grze za życie gracza odpowiadają dusze, a te mają formę motyli, więc zbieranie kwiatów, żeby upuszczać motyle nie było dobrze zrobione.
Od teraz życie zbierać będziemy od uszkodzonego Anioła, uszkodzony posąg posiada 3 dusze, zupełnie jak kwiat, ale pod postacią motyli właśnie, krążą wokół uszkodzonego posągu i czekają na zebranie.
Fabuła także, w prosty sposób określa dlaczego ten Anioł nie pozwala na zarządzanie umiejętnościami ani na teleportację.

Poza widocznymi zmianami, poprawiłem i dokończyłem o wiele większą listę rzeczy.
Pozycja gracza oraz Anioł do teleportacji poprawnie wyświetlają się na mapie, nie nakładają się już na siebie
Ekran odrodzenia poprawnie wyświetla i pozwala na interakcję z Aniołami
Umiejętności przeznaczone do wersji DEMO są już poprawnie wpisane i działają, można z nich korzystać.
Zablokowane umiejętności posiadają ukrytą nazwę, a brak Anioła w pobliżu ustawia poprawny i jasny opis.

https://youtu.be/a6pAjCJGeoM

Osobistość

w Gry

18piorunów

Dołączam trochę późno do zabawy ale bardzo chciałem udostępnić swoje ponieważ po pobieżnym przescrollowaniu tego tagu widzę, że totalnie tutaj nie pasuje xD. Pewnie głównie chodzi o wiek bo jestem rocznik 99.
Dlaczego akurat te gry (mniej więcej w kolejności zagrania):

Test Drive Unlimited - To była jedna z pierwszych gier które kupiłem na komputer i zrobiłem to jednocześnie z zakupem budżetowej kierownicy do komputera. Razem z tatą i braćmi godzinami zagrywaliśmy się w tą grę podziwiając "realizm" grafiki, systemu jazdy i ogromnego świata jak na tamte czasy. Ta gra zdefiniowała dla mnie czym jest gra wyścigowa. Kochałem po prostu jeździć bez celu po tej wyspie xD. Nie jestem fanem tego gatunku ale teraz jedyne gry wyścigowe jakie tykam to takie z olbrzymim otwartym światem dlatego w zasadzie jedyne gry jakie moim zdaniem są blisko TDU to było The Crew oraz seria Forza Horizon*.

Call of Duty: Modern Warfare 2* - To była pierwsza gra jaką kupiłem na swojego Xboxa 360 którego kupiłem za pieniądze z komunii. I przez długi czas jedyna moja gra na tą konsole. Przeszedłem całą wielokrotnie na każdym poziomie trudności. Ale to co najbardziej zapamiętałem z tej gry to granie ze znajomymi we 4 na split screenie. Nie stać mnie było wtedy na abonament i to był jedyny rodzaj multiplayera jaki był dla mnie dostępny. Oprócz tego jeszcze uwielbiam tryb operacji specjalnych które uparcie próbowałem ukończyć na najtrudniejszym poziomie trudności na split screenie z moim ziomkiem z podstawówki. Nigdy nam się nie udało wygrać misji z kolosami na faveli na weteranie i dopiero w tym roku po latach udało mi się zgadać z ziomkiem i zrobiliśmy sobie nostalgiczną podróż i przeszliśmy wszystkie te operacje jeszcze raz tym razem na PC i w końcu po kilku godzinach prób udało nam się wygrać tą ostatnią nigdy nie wygraną przez nas misje.

Minecraft* - Tak jak każde dziecko które dorastało w tych czasach zagrywałem się w tą grę jak powalony. Sam, z braćmi, na multi ze znajomymi, stawialiśmy serwer i graliśmy całymi dniami. I tak przez kilka lat. Do dzisiaj średnio raz na rok w swojej paczce znajomych stawiamy serwer i przez parę dni nałogowo w to gramy, dochodzimy do endgame i nam się nudzi. To jest prawdopodobnie moja top 2 gra pod względem spędzonego czasu gry. Ta gra to jest definicja gier "open world, survival, building, crafting" i nigdy już raczej nie wyjdzie nic lepszego w tym temacie.

League of Legends* - xD. Gram w to nałogowo od kilkunastu lat już. Zacząłem w 2 klasie gimnazjum kiedy gra była u szczytu popularności i namówili mnie znajomi mimo, że początkowo bardzo się broniłem bo "lol to gówno". Minęło kilkanaście lat i tak jak każdy gracz tej gry, nadal tak uważam. Najgorsza i najlepsza gra w jaką kiedykolwiek grałem. Poświęciłem na nią już łącznie kilkanaście tysięcy godzin mojego życia i bardzo tego żałuje. Ale jednocześnie zamierzam dziś w to pograć i to pewnie nie mało xD. Jeszcze skromnie napisze, że w tym roku po raz pierwszy odkąd w to gram udało mi się wbić na rankedach rangę Master Tier co plasuje mnie w topce 1% graczy na świecie co uważam za jedno z moich największych gamingowych osiągnięć. Ale nadal uważam, że nie umiem w to grać xD.

Wiedźmin 2* - To było moje pierwsze zetknięcie z tego typu grą RPG dla dorosłych z "filmową" fabułą. Niesamowicie na mnie robiło wrażenie wszystko w tej grze, od ciekawego wątku fabularnego, po ultra realistyczną jak dla mnie na te czasy grafiką oraz całą tą otoczką, że to jest nasza polska gra. No i ofc to była pierwsza moja gra w której zobaczyłem nagie kobiety i sceny ruchania xD. Do tego czasu bylem clueless, nawet nie wiedziałem że w grach mogą być takie rzeczy. Bardzo to działało na moją nastoletnią wyobraźnie xD.

Dark Souls II - Tą grę polecił mi mój starszy brat który nazywał mnie "każulem" mówiąc, że nie wiem co to życie oraz nie umiem grać w gry. Tak dokładniej to polecił mi pierwszą część ale wtedy akurat wyszła niedawno dwójka a że większy numer to lepsza gra to zacząłem od tej. Szczerze mógłbym się o niej rozpisywać godzinami ponieważ jest to moja ulubiona gra ever*. Ta gra zdefiniowała dla mnie czym jest dobry i wymagający system walki. Od tego momentu w życiu każdą odpaloną grę RPG akcji porównuje systemem walki do Dark Souls 2. I od tego też momentu uważam, że system walki większości gier to jest gówno i poza kilkoma wyjątkami (jak np. seria Nioh) to tylko gry od From Software są mnie w stanie zadowolić pod tym aspektem.

Life is Strange* - Moja pierwsza gra "interaktywny film". Jak się idzie domyślić, była pierwsza więc zdefiniowała dla mnie ten gatunek. Pamiętam że byłem mega podjarany fabułą i klimatem tej gry i zaraz po ukończeniu jej pojechałem na wakacje z rodzicami w Bieszczady i chodziłem sobie po górach i lasach słuchając soundtracku z tej gry który w połączeniu z widokami dotykał mojej duszy xD.

Fire Emblem Awakening* - W tą grę zagrałem dłuuugo po jej premierze bo nie wiedziałem nawet o jej istnieniu przez długi czas. Ale tak się złożyło, że gdy poszedłem do Technikum i zmieniło się moje grono znajomych to przez wpływ pewnych osób odkryłem magię mangi i anime (czytaj: zostałem mangozjebem). Wtedy też narodziła się moja miłość do japońszczyzny (która trwa nieprzerwanie nadal) a, że byłem zapalonym graczem to od razu zwróciłem się w stronę japońskich gier. I to była jedna z pierwszych jakie zagrałem a Fire Emblem stało się moją ulubioną serią J-RPG.

DJMax Respect V* - To jest najnowsza z pozycji na tej liście w którą zacząłem grać stosunkowo niedawno. Losowo trafiłem na to na Steamie podczas darmowego weekendu. Gra mnie oczarowała od samego początku i przez nią narodziła się moja miłość do muzycznych gier rytmicznych. Rozwaliłem na tej grze klawiaturę oraz masę pieniędzy na DLC. Kocham jej piosenki i mimo że minęło parę lat od kiedy w to gram to cały czas mam to zainstalowane na dysku i odpalam co jakiś czas żeby ponapierdzielać sobie w klawiaturę i połamać trochę palce.

Jeżeli ktoś dotarł na koniec to gratuluje xd.

Mistrz3piorunów

@Catharsis e tam, większość z tych gier już się chociaż raz pojawiły, nie wszyscy grali ostatni raz w gry na Commodore :p

Osobistość1piorunów

@Catharsis Do tej pory puszczam sobie Another Excuse Soulwaxa, właśnie przez TDU.

A MW2 to piękna strzelanka, brat przywoził kompa na święta, po kolacji wigilijnej zamykaliśmy się w pokoju i na zmianę przechodziliśmy kampanię do rana.

Osobistość1piorunów

@twombolt

Another Excuse Soulwaxa

O tak, ta piosenka zdecydowanie odpala mocną nostalgię we mnie, też czasem sobie tego słucham. Pamiętam, że ta piosenka leciała w tle w trakcie instalacji gry. A że to były czasy kiedy gry potrafiły się instalować bardzo długo to się człowiek tego dobrze osłuchał zanim jeszcze zagrał w grę xD.

https://www.youtube.com/watch?v=vDYIoh3eGU4

Soulwax - Another excuse - Radio Djey - Xbox 360/PS2/PSP/PCAuf YouTube findest du die angesagtesten Videos und Tracks. Außerdem kannst du eigene Inhalte hochladen und mit Freunden oder gleich der ganzen Welt teilen.YouTube
Pokaż więcej komentarzy (10)

Osobistość

w Gry

15piorunów

No dobra, kurła, wszyscy to wszyscy, babcia też.

Pierwsze trzy to gry w które grali moi rodzice - jak się zacząłem dobierać do komputera to takie były na nim dostępne. Było ich więcej, ale tę trójkę polubiłem najbardziej i wracam do nich regularnie do dziś, wot nostalgia silny narkotyk.

Potem był okres grania w gry z gazetek. Z kaską było w domu średnio żeby kupić grę w sklepie za stówkę, a jeszcze zbyt duża ze mnie była p⁎⁎da, żeby popiracić na rodzinnym komputerze, przybyło mi odwagi dopiero jak już miałem swój. ( ͡° ͜ʖ ͡°) Na pomoc przybyła seria "Kultowe gry komputerowe" dodawana bodaj do Wyborczej (ojciec czytał), a potem na CD-Action udawało się czasem rodziców naciągnąć w kiosku, pula była zatem szeroka, ale spośród nich wybrałem te trzy, które tak mi podeszły, że czułem ciśnienie na zakup pełniaka i/lub sequeli. Trzeci mass effect był pierwszą grą w moim życiu, po ukończeniu której poczułem pustkę w sercu, tęsknotę i rozczarowanie, że się skończyło. Ze dwa dni chodziłem struty. Wcześniej miałem to uczucie tylko po przeczytaniu Eragona (który jeszcze wtedy nawet nie był do końca napisany). Ile ja tam na multiku godzin utopiłem to głowa mała. Stalker z kolei wkręcił mnie w zonę, postapo, militaria i ASG. Chyba ta gra miała największy ze wszystkich wpływ na moje życie pozakomputerowe, manekiny fryzjerskie w maskach pgaz na moim regale to jego sprawka. ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Overlord zasługuje na oddzielny akapit i absolutnie musi się tu znaleźć. Cudowny pastisz na heroiczne fantasy, gdzie głównym bohaterem jest Najwyższy Zły:tm: i podległe mu szalone sługusy, a dobro nie zawsze jest tak dobre jak się wydaje. Przedziwne skrzyżowanie action RPG, strategii i gry logicznej, okraszone humorem Rhianny Pratchett (córki tego Pratchetta, czuć geny). Mało znana gra, a szkoda, bardzo gorąco polecam skosztować, podobnie jak sequel. Przykre jest co z serią zrobiło Fellowship of Evil (którego z kolei już nie polecam).

Ostatnie trzy to te które sam wybrałem i kupiłem już za "własne" (bo jakie własne pieniądze może mieć nastoletni chłopak) pieniądze.

* Rise of Legends to dość typowy RTS, nic specjalnego w warstwie rozgrywki, ale ma wspaniały design frakcji i jednostek, steampunkowo-dieselpunkowi Vinci z mechami i maszynami latającymi (prawdziwe heliko-ptery, a nie jakieś śmigłowe podrabiańce), arabsko-orientalni Alinowie przywołujący potwory i golemy oraz mezoamerykańscy Cuotle wzbogaceni o technologię obcej cywilizacji z kosmosu. Piękne rzeczy. Notabene gra to abandonware, nie do kupienia nigdzie (ale można ją znaleźć pod flagą Wesołego Rodżera ( ͡° ͜ʖ ͡°)). W związku z tym chciałbym tutaj wspomnieć o inicjatywie GOG Preservation Program i ich Dreamlist, gdzie można głosować na gry, które chcielibyśmy w biliotece GOGa zobaczyć. Może jak będzie dostatecznie dużo głosów to ktoś się zainteresuje tematem. ¯\\(ツ)/¯

* Titan Quest mi pożyczył kolega w szkole i po prostu musiałem kupić własną kopię. Klon Diablo osadzony w świecie starożytnych cywilizacji. Fajny system z wyborem dwóch mistrzostw z puli 8 (10 z dodatkami), które można sobie pomieszać, zamiast jednej sztywnej klasy. Całkiem dobrze się zestarzało imo.

* Deus Ex: Human Revolution był moim wstępem do gatunku Immersive Simów i pierwszą grą która pokazała mi dostępne opcje i narzędzia, a potem zwyczajnie zostawiła z nimi, pozwalając mi wybrać jak temat rozwiązać i poczuć konsekwencje tych decyzji. Początkowo miało się tu znaleźć Dishonored, ale Deus Ex był jednak pierwszy i to pod jego wpływem po arcydzieło, którym jest Dishonored w ogóle sięgnąłem.

Gdzieś pomiędzy drugą a trzecią grupą przydałoby się wepchnąć pierwszego Wieśka i Gothica (i może heroski), ale to prawie każdy ma, więc niech się gwiazdy posuną i zrobią trochę miejsca na tym podium, nie? Swędziało mnie jeszcze, żeby gdzieś umieścić Unreal Tournament 2k4 i 3, ale szkoda gadać, szkoda szczempić ryja, niech epic games ze swoim chędożonym fortnitem zdechnie, niech ich te chińczyki pierdolone na samo dno pociągną, niech ich szlag jasny trafi i krew nagła zaleje.

GURU

w Hydepark

22piorunów

Gry nigdy nie były ogromną częścią mojego życia, ciężko było mi się określić jako gracza, głównie ze względu na to, że nie miałem sprzętu, który udźwignąłby moje ambicje.

Tak oto byłem niejako skazany na gry stare, a z przyczyn mi niewiadomych nie ogrywałem innych niż te, które już miałem. Prawie wszystkie wymienione to gry mojego dzieciństwa. Carbona ogrwyałem wielokrotnie, Więzień Azkabanu to ostatnia część Pottera, w którą grałem i chyba ta, którą pamiętam najlepiej. Operation Flashpoint dostałem na płycie od znajomego mojego ojca.

Kolejne 2 (i więcej) to gry które miałem okazję ograć dzięki Mateuszowi, starszemu bratu mojej koleżanki z podstawówki. Chłop siedział w grach solidnie więc przedstawił mnie całej masie gier, w tym Pokemonom, które przecież są ze mną do dzisiaj, czy fifę, którą pierwszy raz ogrywałem właśnie u niego.

No i są 3 kolejne. Gry, w które grałem z moim starym. Ma chłop swoje wady (kto nie ma) i to takie, które z wiekiem rażą mnie coraz bardziej, ale graliśmy razem nie raz, nie dwa i nie sto. Potrafiliśmy się umówić na granie przed szkołą/pracą i wstać o 5, żeby poexpić w metinie czy zagrać 1v1 w Tzara. Plemiona też cisnęliśmy na kilku, jeśli nie kilkunastu, różnych światach.

No i finalnie Wiedźmin 2, czyli staruch, którego z marzeniem w oczach oglądałem na Hyperze, a którego ograłem dopiero w tym roku. Powiedzieć, że mnie wciągnął, to nic nie powiedzieć, a to była gra, po której zacząłem we wszystkim podnosić poziom trudności, więc de facto trochę zmieniło się moje podejście do grania.

Honorable mention - zdecydowanie Rocket League, które pochłonęło mi kilka tysięcy godzin i Red Dead Redemption 2, które de fecto wróciło mnie do grania w gry.

Autorytet

w Hydepark

17piorunów

Ciężka sprawa, żeby wybrać topkę gier, ale za to wybrałem te przy których spędziłem najwięcej czasu.
Byłem wielkim fanem gier przygodowych typu point and click, ale niestety jest to gotunek praktycznie wymarły.

1. Lubię całą serię GTA, począwszy od 2 z pirackim dubbingiem, ale to w San Andreas grałem najwięcej.

2. Podbnie z serią Ghotic.

3. Larry 7 miał mnóstwo easter eggów, świetny humor i bardzo dobry polski dubbing.

4. Atlantis 2 - soundtrack jest ponadczasowy i do tej pory go słucham.

5. Zeus - świetny city builder. Bardzo lubię mitologię, a grę opracowałem do tego stopnia, że mógłbym przejść z zamkniętymi oczami.

6. Gorky 17 - polska gra, bardzo ciekawa, fajny klimat i nostalgia.

7. Dizzy - tak zaczęła się moja przygoda z przygodówkami. Aktywnie uczestniczyłem na stronie fanowskiej, a nawet z bratem pracowaliśmy nad własną grą w tym universum.

8.The Longest Journey - super fabuła, chyba czas odpalić.

9. Heroes poznałem po raz pierwszy dzięki kolegom ojca. Jeden z nich był tak uzależniony, że sprzed komputera musiała zabrać go karetka.

Fenomen1piorunów

The Longest Journey, kurde jaka to była piękna gra.

A jaki ja byłem wtedy cierpliwy że tak długo potrafiłem piłować jedną grę aż wpadłem na rozwiązanie, dzisiaj mam tak mózg wyprany youtubem że pewnie bym nie wyszedł poza prolog

Pokaż więcej komentarzy (4)

Gruba ryba

w Hydepark

19piorunów

Chyba już wiem czemu jestem tak spaczony na punkcie motoryzacji ( ͡~ ͜ʖ ͡°)
A to chyba dzięki Burnout Paradise odkryłem, że stare auta też są czadowe ¯\\(ツ)/¯

SimCity 4 to jedna z pierwszych gier jaką pamiętam. Mój ojciec w to grał i chciałem budować tak fajne miasta jak on. Po 20 latach wciąż grywam regularnie.

NFS Most Wanted - to moja pierwsza ścigałka od dużego studia. Niebo a ziemia w porównaniu z poldek racer. Soundtrack do dzisiaj pamiętam

NFS Underground 2 - co ciekawe kupilem później niż Most Wanted. Ale wtedy w głowie miałem tylko tuning i musiałem mieć najbardziej neonowy wóz.

Burnout Paradise - bosche ten model zniszczeń i przyjemna fizyka jazdy ❤️ TAKE ME DOWN TO PARADISE CITY. No i tyle różnych aut, muscle cary, sportowe, klasyczne, wyścigówki F1, wszystko.

Flatout 2 - nawet nie wiem co pisać, przyjemność z rozwałki jak Burnout tylko trochę bardziej archaiczne bez otwartego świata.

BeamNG Drive - mam jakieś 1000 godzin przepykane w BeamNG, najlepsza gra samochodowa wszechczasów. To jest Garry's Mod w świecie samochodów.

TF2 - tłukłem nałogowo w gimbazie, miałem radochę bo byłem już po mutacji i mogłem używać mikrofonu bez wstydu xD

GTA 4 - większość z was najbardziej uwielbiała San Andreas ale ja byłem fanem 4 za fizykę jazdy, dziwne i główne stare auta i powaloną zabawę sandbox (słynna huśtawka)

Portal 2 - zmarnowałem za wiele godzin zabawy w steam workshop i testowaniu poziomów od community.

Fanatyk0piorunów

@SzubiDubiDU Burnout paradise 10/10 i nic dziwnego, że zrobili wersję remastered. Co do GTA4 to fizyka jazdy samochodem była mega miękka i jak dla mnie dziwna XD za to fajnie było można wylecieć przez szybę samochodu.

Pokaż więcej komentarzy (3)

Gruba ryba

w Hydepark

23piorunów

9 gier to mało, ale wybrałem najistotniejsze. Gry starsze i nowsze ale moja przygoda z grami zaczęła się w okolicach 1999-2001.

Oprócz tego Deluxe Ski Jump, Tony Hawk Pro Skater 3.

Pokaż więcej komentarzy (5)

Osobistość

w Dyskusje

19piorunów


Dobry tag, aż na serduszku się ciepło robi na wspominki o zwożeniu komputerów stacjonarnych z monitorami CRT bo robimy LAN party :smiley:

Najważniejsza gra dla mnie to Diablo 2, jej sekretny i mroczny świat porwał mnie i zostawił przy tytule od ćwierć wieku!

Gruba ryba

w Hydepark

10piorunów

Załapałem się na weekendowe testy nowej gierki Highways & CO.

Mała gierka tworzona przez jednego człowieka. Celem jest stworzenie wydajnej infrastruktury drogowej. Na czas testów udostępnione mamy kilka poziomów i laboratorium do bardziej swobodnej zabawy.

Chcę być uczciwy więc nie wrzucam screenów z rozgrywki ale wiem jedno. To jest idealna gra na mój autyzm. Tworzenie wielki węzłów autostrad jest super ale największą radochę mam z małych skrzyżowań.

Przy okazji teraz wiem jak wyglądają takie playtesty. Z 50 ludzi to 40 pograło i stwierdziło, że fajne. Dwóch gości znalazło patent na cheatowanie gry. Z pozostałych ośmiu to czterech wyłapało po dwa błędy a czterech ostatnich znalazło po 20 błędów na głowę, i przetestowało grę w każdej możliwej konfiguracji (np. czy AI woli nadrobić 2 kilometry drogi czy zatrzymywać się 10 razy na znaku stop).

Burmistrz jeszcze nie wie jak często będę truł d⁎⁎ę "według symulacji to skrzyżowanie można zrobić lepiej" ( ͡°( ͡° ͜ʖ( ͡° ͜ʖ ͡°)ʖ ͡°) ͡°)

Ogólnie polecam, wypatrujcie dema na Steamie.



https://www.youtube.com/watch?v=9366BiYbKZk

Pokaż więcej komentarzy (4)

Sum

w Gry

5piorunów

Jak na pierwszą oficjalną testową erę rimejku społeczność naprawdę dopisała.

Obecnie mamy 28 dzień ery. Około 50 aktywnych graczy. Testowa era pozwala mieć więcej niż jedno księstwo więc aktywnych gubernatorstw graczy jest ponad 100.

Aktualnie trwa również pierwsza duża wojna pomiędzy koalicjami Karaluchy a Najwyższa Rada.
Być może będzie to wojna, która zadecyduje o tym kto ostatecznie w tej erze wybuduje Pałac Sądu Ostatecznego.

Zapraszamy wszystkich do sprawdzenia gry. W szczególności autystów, którzy lubią liczby i tabelki.

Gra dostępna pod adresem
https://rdragon.pl/

Serwer discord społeczności
https://discord.gg/xBzStTbySt

Gruba ryba

w Hydepark

19piorunów

Ciężko mi było wybrać 9 konkretnych gier, ale stwierdziłem, że spróbuję, a przy okazji się pouzewnętrzniam (jest takie słowo) na temat tego, dlaczego takie wybory ( ͡~ ͜ʖ ͡°)

1. Gothiczek - gra, która mnie oczarowała w pierwszych latach mojego giereczkowego życia. To była pierwsza gra, która tak bardzo wciągnęła mnie fabułą. Do dziś pamiętam, co robiłem, kiedy pierwszy raz doszedłem do momentu przywołania Śniącego w obozie na bagnie i jak potem siedziałem nieobecny przy kuchennym stole, żarłem kanapkę z żółtym serem i zastanawiałem się "ociebaton, co się dalej stanie?" XD Potem długi czas działałem na forum Gothica, poznałem tam sporo fajnych ludzi, to było moje pierwsze tego typu miejsce w sieci, gdzie z randomami gadałem godzinami o tej samej grze.

2. HOMM III - myślę, że nie trzeba wyjaśniać. Gra, którą dostałem z moim pierwszym kompem (Pentium 100mhz, więc Heroski potrafiły mulić XD), razem z bratem zarwaliśmy wiele nocek przy grze dwuosobowej. Dopiero wiele lat później nauczyłem się w miarę nieźle grać w Heroski, ale i tak przez te wszystkie lata dały mi maaasę przyjemności.

3. Baldur's Gate - gra, która urzekła mnie swoją jakością (dubbing i ręcznie malowane tła), a także rozpaliła we mnie miłość do fizycznych wydań gier - kumpel pożyczył mi swój egzemplarz na 5 płytach w big boxie i zakochałem się - potem wiele lat śliniłem się do stron w czasopismach growych gdzie pokazane były pudełka gier wraz z cenami i marzyłem, że kiedyś będzie mnie na nie stać.

4. Pokemon Crystal - jako gówniak wychowany w latach 90tych oczywiście jarałem się Pokemonami w TV, tak jak wszyscy. Ale jak kumpel przyniósł mi na dyskietce romy pierwszych dwóch generacji Pokemonów wraz z jakimś prostym emulatorem, to zakochałem się - nie mogłem uwierzyć, że mogę grać w grę z ukochanymi Pokemonami. Dodatkowo - ta miłość do pokemonów przełożyła się na współczesną miłość do handheldów.

5. Warcraft III The Frozen Throne - trochę podobna sytuacja jak z Gothiczkiem - też wywarła na mnie wrażenie fabułą, rozmachem i też jestem w stanie sobie przypomnieć, co robiłem pomiędzy eskortowaniem Bestii Kodo, albo wyżynaniem mieszkańców Stratholme z pomocą Arthasa.

6. Transport Tycoon - gra, która rozpaliła moją nieustającą miłość do wszelkiej maści Tycoonów - grałem w ich dziesiątki i kocham je wszystkie - bardzo relaksuje mnie zarządzanie i obserwowanie jak moje przedsiębiorstwo (jakiekolwiek) prężnie się rozwija.

7. NFS Porsche 2000 - jako samochodziarz od zawsze kochałem gry wyścigowe, ale jako młody fan Porsche najbardziej pokochałem NFS Porsche 2000. Przeszedłem całość co najmniej kilka razy i wciąż lubię czasem do niej wracać. Nie miała najlepszego modelu jazdy, ani klimatu, ale to zdecydowanie najmilej wspominana przeze mnie gra z serii. Późniejsze czasy od NFSU już mi aż tak bardzo nie podpasowały.

8. Gran Turismo 5 - wybrałem 5tkę, chociaż wszystkie części uwielbiam - bardzo lubię całą serię, zwłaszcza tę mnogość mało popularnych, zwyczajnych aut, ale to 5tka była moją pierwszą, dla niej kupiłem swoją pierwszą w życiu konsolę i nie żałuję :smiley:

9. Legend of Zelda Breath of the Wild - Gra, która sprawiła, że pokochałem nietypowe podejście do tworzenia gier Nintendo. Grałem do tej pory wiele godzin, ale jestem jeszcze daleeeeeko od końca, bo zbyt dobrze się bawię w tej piaskownicy, którą dostałem w swoje ręce. Zachwyca mnie, że gra pozwala nam zrobić niemal wszystko co przyjdzie nam do głowy. Bardzo doceniam to nietypowe podejście. Dodatkowo - po przejściu pierwszej części (tej sprzed 40tu lat) byłem w szoku, jak mało zmieniła się ta seria pod względem samej "osi" rozgrywki ( ͡° ͜ʖ ͡°)

Pokaż więcej komentarzy (2)

Fanatyk

w Gry

22piorunów

Zwykle, gdy jest fala na coś, to idę w przeciwną stronę. Ale dziś ulegnę i dołączę do zabawy, którą zasraliście całe hejto. Oto moje 9 gierek. Nie są w kolejności od najlepszej do najmniej lubianej. Ba, nawet z pierwszych trzech nie umiałbym ich uporządkować, którą uwielbiam bardziej

GURU0piorunów

Oglądam te obrazki i szczerze mówiąc trochę w szoku jestem ja byłem pewien że kilka gier: half life, counter strike, i StarCraft grali wszyscy, dosłownie wszyscy 😛

Pokaż więcej komentarzy (5)

Tytan

w Gry

12piorunów

146 + 1 = 147

Tytuł: Resident evil 6

Wydawca: Capcom

Rok wydania: 2012

Gatunek: TPP survival horror

Użyta platforma: PS4

Ocena: 6/10

Zacznę od tego, że RE to ogólnie moja ulubiona seria jeśli chodzi o mechaniki bo fabuła poleciała na łeb juz przy okazji Code Veronica. Jak widac zbyt wymagający nie jestem,  ale pochwalę się, że 3 z psx na hardzie przechodzę speedrunem w niecałe 2 godziny.  Do rekordu światowego brakuje mi około 20 minut.

A co do 6.
Od dnia premiery odbijalem się co jakiś czas dając jej szansę, a to przez poprzedzającą tę część piątkę rozpoczynaniem od fabuły Chrisa. Nie polecam.  Nawet jako druga (wg założeń) jest gowniana i tyle.

Na początku wrzesnia tego roku dostala kolejną szansę i ku mojemu zdziwieniu przeszedlem całą fabułę w 4 wieczory.

A jest w co grać bo na 1 z 4 kampani zajmuje około 5 do 6 godzin jeśli lubimy zwiedzać zakamarki.

Jakby nie patrzeć to 4 gry w jednej.  6 jeśli osobno policzmy tryby dodatkowe typu mecenaries.

Sam gameplay to niestety typowa budżetowa strzelanka.  Strach przejawia się tylko w nużących jumpskerach. Biegamy od punktu a do b i rozwalamy hordy agresywnego mięsa. 
Tak. Hordy. Jest tego dziadostwa tyle, że nawet na lvl easy łatwo dac sie ponieść i wystrzelac caly zapas amunicji i apteczek przed walką z bossem. A tam zasobów praktycznie brak.

Mimo to rozwalka jest miodna i wsparta walką na pięści co tylko podwaja frajdę.  Satysfakcjonujaca bezmózga napierdalanka.

Projekt lokacji po za paroma wyjątkami to po prostu korytarze,  w których niby nie sposób się zgubić, ale są momenty, że kręciłem się po lokacji z 15 minut bo niektóre skrypty popychajace rozgrywkę są cholernie nieintuicyjne.
Niewiele razy tez zatrzymałem się podziwiać widok. Nie ma czego.

Sama fabuła, choć krestyńska i dość toporna jest poprowadzona calkiem sprawnie i ciekawie się zazębia z kazdą kolejną fabułą, które dodaja kolejne elementy ukladanki.
Jest tez fajny twist na koniec dla fanów 2 z Adą Wong w roli głównej.

Do wyboru więc są 4 kampanie, każda dla dwoch postaci, z których w każdej możemy wybrać tę grywalną i trzeba zaznaczyć, że całą kampanię można przejść w co-op na dzielonym ekranie lub przez sieć.

Ciekawym trybem jest możliwość dolaczenia internetowo do czyjejs fabuly jako potwór lub żołnierz i utrudniać graczowi przejście.  Działa to bardzo dobrze (szybkie respawny) i o dziwo tyle lat po premierze serwery są pełne graczy.

Najlepsza kampanią jest otwierająca (jesli gramy chronologicznie) Leona. Typowy klimat RE czerpiący garściami z czwórki.
Chris jest zrobiony na modłę 5 części,  ale z przesytem i odpieciem wrotek.
Następnie Jake Wesker syn najbardziej znanego antagonisty serii.
Co prawda ta informacja miala byc zaskoczeniem,  ale ktoś nie podumal i spoiler leci już bezmyślnie w kampanii Chrisa, by później już w tej Jakea udawać, że to zaskoczenie.
Ostatnia kampania należy do Ady i próbuje być skradanką, ale nie wychodzi.

Całość dopełniają etapy jazdy autem, lotem myśliwcem, czy helikopterem.
Zrobione całkiem dobrze.

By połapać się w fabule calosciowo warto byłoby znac te gowniane filmy animowane cgi typu dominion. Jako fan nie polecam.
Wystarcza to co tu mamy.

Bardzo pozytywnie natomiast wypada projekt bossów.  Zwlaszcza pani z kampani Leona i Pan z kampanii Jeaka.

Punkt w dół za brak skrzyń i maszyn do sejwa, co odbiera survivalowość z już i tak miałkiej survivalowosci.
Czy postaci mogą chodzić w czasie strzelania nie zarejestrowałem, ale chyba dalej nie.

Ogolnie taki sredniak, ale bawiłem się zadziwiająco dobrze. 


Po przejściu gry odblokowują się wszystkie cutscenki i układają chronologicznie. Powstaje około 3 godzinny film cgi, który sprawił mi ostatecznie większą frajdę niz poznawanie tego samego w trakcie czystek etnicznych,  których dokonujemy przez 25 godzin.

Czy polecam? nie wiem. Nawet jako fan re mam wątpliwości.

Recenzja chaotyczna jak i sama zawartość gry.






Kosmonauta

w Hydepark

18piorunów

Wybrałem najważniejsze gry dla mnie.

* HoMM 3 - Bo gram do dzisiaj, jedna z najlepszych gier strategiczno-taktycznych.

* Diablo 2 - Również gram do dzisiaj, najlepsza gra typu H&S

* Stardew Valley - Odnalazłem dzięki niej spokój. Piękna muzyka, ciekawe mechaniki. Symulator farmy w najlepszym wykonaniu.

* Majesty - Niby RTS, a jednak nie, nie kontrolujemy tutaj bezpośrednio naszych poddanych.

* Quake 1 - To dla mnie była przełomowa strzelanka FPP

* Diablo 1 - Prequel mojej naj gry.

* Carmageddon - Cóż jest lepszego niż przejeżdżanie pieszych i złomowanie wrogów w rytm tak fajnej muzy?

* Spelunky - Mój top 1 rogalików.

* Fallout 1 - Przełomowy cRPG.

Wszystkie te gry mam zainstalowane, i we wszystkie ciupię :grinning:

Gruba ryba4piorunów

@WonszZagladyPsa szacunek za Majesty, mocno niedoceniana gra z paździerzowatymi kontynuacjami.

Kosmonauta2piorunów

@sawa12721 Widząc Majesty 2, nie mogłem się nadziwić, jak to można było spier. No ale to był czas gdy wszystko przechodziło na 3D, bo taka moda była. Rozegrałem z dwie misje i nigdy więcej do niej nie wróciłem.

Pokaż więcej komentarzy (4)