#ksiazki

John Harrison z nagrodą Bookera za powieść "The End of Everything". Polski przekład książki ukaże się w 2027 roku.

Krótkie uzasadnienie sędziów:
> Two beachcombers meet and exchange words at the intertidal; we are in Kent, and it is the near-future, but one that recognises itself to be in the middle of a catastrophe. The sky is glitching, and something strange, formless and growing is soon to come out of the sea, to imitate our speech, forms, and customs. Our left-behind inhabitants scavenge where and what they can, provisional alliances are made and broken, shocking violence occurs, and no one can agree on exactly what has happened. A book not just about everything but about now. Shimmering and oblique, it holds the reader to the surface of something very grave and deep.

#nagrodabookera #booker #ksiazki

1392 + 1 = 1393

Tytuł: Wywieziono nas bydlęcymi wagonami. Relacje deportowanych z Górnego Śląska do Związku Sowieckiego w 1945 roku

Autor: Sebastian Rosenbaum, Dariusz Węgrzyn

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Instytut Pamięci Narodowej

ISBN: 9788397445345

Liczba stron: 312

Ocena: 7/10

Książka ta oddaje głos 46 osobom, które zostały deportowane w 1945 r. do związku sowieckiego zarówno z przedwojennej polskiej, jak i niemieckiej części Górnego Śląska. Częściowo pochodzą one z zeznań świadków przesłuchiwanych w ramach śledztwa wszczętego przez Okręgową Komisję Badania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w Katowicach w dniu 27 czerwca 1991 r. Z tego też powodu mają one jednostajną formułę i ciąg wydarzeń. Kim byłem, jak mnie złapano, gdzie i jak przetrzymywano mnie przed wywózką. Następnie warunki i wyżywienie w trakcie transportu. Jak wyglądał obóz (głównie baraki i ziemianki na których leżało się na gołych pniach lub deskach), z czego był zbudowany, gdzie się pracowało. Co i ile dawali jeść (mało i gówno), czy była opieka medyczna (nieistniejąca) i jak się było traktowanym (o dziwo jak na warunki pracy katorżniczej dość poprawnie). Finał to podróż powrotna i dotarcie do domu. Prawie wszędzie otrzymujemy dokładnie ten schemat, raz bardziej szczegółowy, raz mniej. Z rzadka prezentowane są bardziej zindywidualizowane wspomnienia, a także fragmenty dzienników.

Książka warta polecenia każdemu, kto wpada na pomysł, by z Rosją się układać.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #historia #rossja

Małe czytelnicze osiągnięcie: 1500 książek przeczytanych i ocenionych na #goodreads #ksiazki

1391 + 1 = 1392

Tytuł: Towarzystwo Ochrony Kaiju

Autor: John Scalzi

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Vesper

Format: książka papierowa

ISBN: 9788377315057

Liczba stron: 340

Ocena: 3/10

Powiem tak: nie lubię obrażać autorów, pośrednio bądź bezpośrednio (chyba że napiszą wyjątkowej rangi smroda - ten przypadek, mimo wszystko, nim nie jest [to ja z przyszłości kończący pisać tę reckę - chyba jednak jest]), ale solidniejszy pisarz dałby radę z tego bądź co bądź niecodziennego pomysłu - którym jest, w wielkim skrócie, ochrona kaiju przed przedostaniem się z ich wymiaru do naszego - wycisnąć poważną historię o skłonności ludzkości do ingerowania w sprawnie działające obce (eko)systemy; prób badań absolutnie wszystkiego, co się nawinie; zaprzągania każdej wyobrażalnej drobnostki do czerpania zysku; wreszcie zdobywania władzy za wszelką cenę itd. A to tutaj to taka popierdółka do przeczytania z wyłączonym mózgiem.

Wymienione przeze mnie powyżej aspekty są tutaj obecne, nie przeczę, ale to wszystko, co można o nich powiedzieć. Że są. Zostały one zrealizowane tak o, na rympał, po prostu, bez głębi, dla odbębnienia kolejnego elementu w historii, jak by to niektóre internetowe persony ujęły: "wyszły spod pióra wyrobnika, nie pisarza". Do tego podlano je solidną porcją holywoodzkiego sosu. Nie mówię niestety o tym wspaniałym sosiku, który nieznacznie wzbogacił smak "Cryptonomiconu", tylko masowym glucie prosto z fabryki snów.

Ta książka jest nim wręcz przesiąknięta. Postacie nie zachowują się jak osoby z krwi i kości, tylko jak wyobrażenie współczesnych ludzi o stereotypowo bezbarwnych i jednocześnie wygadanych, znerdziałych postaciach znajdujących się w książce/filmie. Nikt tak nie mówi, nawet wśród paczki znajomych. Nikt tak nie reaguje na wychwycenie jakiegoś nawiązania, a na pewno nie w tak wybuchowy sposób. Ludzie lubią sobie poprzeklinać i popieprzyć głupoty, jednak tutaj w większości oglądaliśmy pokaz żenady i błazenady. Albo po prostu oszukały mnie doświadczenia społeczne. Mam nadzieję, że jednak nie.

Do czasu, podkreślam, z jednej strony cały czas miałem z tyłu głowy myśl, że nie obcuję z traktującą się serio lekturą i nie podchodziłem do niej na poważnie, a z drugiej, pomimo współczesnego dowcipu i stylu, a także absurdalnego tematu - a może właśnie dzięki niemu - czytałem z niemałym zaangażowaniem, bo byłem ciekawy, co autor dalej wymyśli i jak to wyjaśni. Ale stężenie hollywoodyzmów jak na złość nie spadało, w tajnej placówce badawczej robili sobie imprezki co kilka dni, ludzie przez połowę czasu nie zachowywali się poważnie i wiele więcej.

Książka od jakiegoś momentu rozpędza się, ale potem człowiek zauważa, jak mało stron zostało i zaczyna mieć wątpliwości. Końcówka pędzi na złamanie karku, wszystko znajduje swoje szczęśliwe rozwiązanie, każdy dostaje to, na co zasłużył, a czytelnik czuje, że zmarnował czas. Przez 80% lektury odnosi się wrażenie obserwowania wstępu do jakiegoś większego spisku, a potem po prostu znajduje się to jedno wadliwe ogniwo, usuwa je i po problemie.

W po(słowiu/dziękowaniach) dowiadujemy się, że tekst ten powstał w mniej więcej miesiąc jako swoiste remedium na chwilową blokadę pisarską oraz zastępstwo za inną książkę, która z powodu tej niemocy (również covidowej) nie została napisana. Czuł potrzebę stworzenia czegoś lżejszego w tamtych nieciekawych czasach, ale to w ogóle nie niesie ze sobą żadnego ciężaru. Fajnie dla autora, gorzej dla odbiorców, bo to nie jest dobre.

Nie jestem też w stanie pojąć, czemu Vesper zdecydował się to wydać, a tym bardziej dlaczego zrobił to w ramach Wymiarów. Fabryka powinna była się zabrać za ten badziew. Im dłużej siedziałem nad tym wpisem, tym w coraz większym stopniu nie lubiłem tej książki. Zupełnie nie polecam. Na odmóżdżenie już lepiej pooglądać Makłowicza mowiącego "eee" i "yyy". Z pewnością zapewni to nieporównywalnie więcej śmiechu, a i wyjmie z życia tylko kilka minut, nie godzin.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto #johnscalzi #wymiaryvesper #vesper #ksiazkicerbera

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Zysk i S-ka ogłasza dodruk szóstego tomu Koła Czasu. "Triumf Chaosu" Roberta Jordana wróci do sprzedaży 24 listopada 2026 roku. Wydanie w twardej oprawie z obwolutą ma 1262 strony, w cenie detalicznej 119,99 zł. Poniżej okładka i krótko o treści.

Koło Czasu się obraca, wichry losu omiatają ziemię, a Rand al'Thor walczy o zjednoczenie narodów przed Ostatnią Bitwą. Walczy z pułapkami zastawionymi przez nieśmiertelnych Przeklętych na nieświadomą niczego ludzkość. Biała Wieża pod wodzą Elaidy, Zasiadającej na Tronie Amyrlin, postanawia bezzwłocznie przejąć kontrolę nad Randem i poskromić go w razie konieczności. Nynaeve i Elayne rozpoczynają poszukiwania legendarnego ter'angrealu. Niestety, wpadają w ręce Białych Płaszczy, opętanych pragnieniem wyniszczenia wszystkich Aes Sedai. Przebywający daleko Perrin Aybarra czuje przyciąganie Randa - przyciąganie ta'veren przez ta'veren, tak więc po raz pierwszy od tysiąca lat łucznik z Dwu Rzek pomaszeruje na wojnę...

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #zyskiska #fantasy #koloczasu #wheeloftime #robertjordan

Moja sześciolatka byczy się teraz w domu, bo chora i dorwała się do książek z serii "Przygody detektywistyczne Lassego i Mai". Dostała od starszej siostry, która ma tego ze dwadzieścia tomów. Pochłania już trzeci. Widzę, że zamiast spać, to lampka się świeci i czyta w łóżku.

Ech, przypomniało mi się, jak w jej wieku poszliśmy w szkole zapoznać się z biblioteką. Każdy mógł wypożyczyć sobie pierwszą książkę, więc wzięłam "Mitologię" Parandowskiego. Babka z biblioteki nie chciała mi tego wypożyczyć, bo twierdziła, że nie przeczytam i wskazywała mi regał z jakimiś książeczkami z obrazkami dla dzieci, a ja upierałam się, że przeczytam. W końcu wypożyczyła mi tą książkę, ale zagroziła, że mnie z niej odpyta jak będę oddawać XD

#ksiazki #dzieci #heheszki

1390 + 1 = 1391

Tytuł: The End and the Death: Volume III

Autor: Dan Abnett

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 432

Ocena: 9/10

“This end, then, is the end of dreams, this death the death of certainty”

X i ostatni tom cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra będący jednocześnie finałem całej olbrzymiej serii Herezji Horusa

W tej części nie ma już miejsca na zapychacze, jest samo mięsko. Centralnym tematem jest oczywiście długo wyczekiwany pojedynek Horusa z Imperatorem, trwający przez większą część powieści. Skala tej konfrontacji jest monumentalna, gdyż wykracza daleko poza fizyczną formę, a od jej wyniku zależy nie tylko wynik wojny, ale też przyszłość całej ludzkości.

Wokół wydarzenia głównego zbiega się mnóstwo różnych wątków i postaci, których losy można było śledzić w ramach wcześniejszych książek serii, w tym również kilku sięgających aż do trylogii początkowej: Lokena i Abaddona, Keeler i Sigismunda, Corswaina i Zahariela, Perssona i Grammaticusa. Jedne z nich łączą się w spójną całość, inne dobiegając końca dają początek nowym elementom świata, kolejne zataczają pełne koło docierając do punktu wyjścia. Jeszcze inne stanowią rodzaj akademickiej refleksji nad końcem pewnej epoki w dziejach ludzkości. W tej kwestii Dan Abnett popisał się nie lada kunsztem.

“‘Trust me’, says Erebus”, który pod koniec tej książki okazuje się jeszcze większym c⁎⁎⁎em niż można było przypuszczać

“The End and the Death: Volume III” to koniec Herezji Horusa - wspaniałej, niezwykle złożonej i tragicznej historii, a jednocześnie początek czegoś nowego - preludium do świata Warhammer 40k

PS. Nie żegnam się jeszcze całkowicie ze światem HH, gdyż mam jeszcze zbiór opowiadań “Era of Ruin”, parę brakujących tomów uzupełniających wątki poboczne oraz kilka pozycji z serii “Prymarchowie”.

#bookmeter #siegeofterra #herezjahorusa #warhammer40k #ksiazki

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Zysk i S-ka przygotowuje dwa dodruki autorstwa Johna Ronalda Reuela Tolkiena. "Dwie wieże" i "Księga zaginionych opowieści. Część 1" wracają do sprzedaży 17 listopada 2026 roku. Wydania w twardych oprawach z obwolutą zawierają odpowiednio 436 i 352 strony, w cenach detalicznych po 84,99 zł za sztukę. Poniżej okładki i krótko o treści.

"Dwie wieże"

Po śmierci Boromira i pojmaniu Merry’egó i Pippina rozbite Bractwó Pierścienia podąża niestrudzenie ku swemu przeznaczeniu, choć żaden z jej członków nie wie, co dzieje się z Samem i Frodem. A tropiony przez Nazgule Powiernik Pierścienia z uporem idzie dalej. Podążając za Gollumem, przemierza Martwe Bagna, by stanąć wreszcie u stóp Minas Morgul – przerażającej fortecy strzegącej drogi do Krainy Cienia...

"Księga zaginionych opowieści. Część 1"

Księga zaginionych opowieści. Część 1 to tom pierwszy Historii Śródziemia, najbardziej oczekiwanego przez fanów na całym świecie (w całości ukazała się tylko po angielsku, wybrane tomy natomiast opublikowano po francusku, niemiecku, szwedzku, hiszpańsku, węgiersku i rosyjsku) dwunastotomowego cyklu książek wydanych przez Christophera Tolkiena na podstawie zapisków i notatek, które pozostawił jego ojciec. Polskie wydanie zatem będzie pierwszą pełną edycją zagraniczną Tolkienowskiego oryginału.

Cykl krok po kroku pokazuje, jak był tworzony świat Śródziemia oraz zawiera oprócz wcześniejszych wersji niektórych opowiadań także niedokończone opowieści, wiersze, poematy, listy i komentarze J.R.R. Tolkiena. Tylko znajomość Historii Śródziemia pozwala wypełnić wszystkie luki w wiedzy o Śródziemiu i delektować się w pełni ogromem i bogactwem wykreowanego przez autora Władcy Pierścieni świata.

Dwa pierwsze tomy, pod wspólnym tytułem Księga zaginionych opowieści, prezentują różne wersje z komentarzami tych opowiadań i wydarzeń, które stały się najwcześniejszymi formami mitów składających się na Silmarillion. To właśnie tu chronologicznie po raz pierwszy pojawiają się Valarowie, Dzieci Iluvatara, elfowie i ludzie, krasnoludowie i orkowie oraz krainy, w których została umiejscowiona ich historia: Valinor na drugim krańcu zachodniego oceanu, Śródziemie i Wielkie Krainy pomiędzy morzami wschodu i zachodu, oraz złowieszczy Angband, siedziba Morgotha, Władcy Ciemności, którego najwierniejszy sługa Sauron stoczy później Wojnę o Pierścień.

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #zyskiska #fantasy #tolkien #srodziemie #lotr #historiasrodziemia

"Fizjologia śmiechu" 1884 - Spencer, Herbert str. 12

Bardziej ciekawostka niż jako treść naukowa z wiadomych przyczyn.

Kontekstowo tez niechcący nawiązuje do wstępnego portretu psychologicznego zamachowca z Krk.

#ksiazki #depresja #ciekawostki #herbertspencer #psychologia #filozofia

1388 + 1 = 1389

Tytuł: Zapłata dla flecisty

Autor: George A. Romero, Daniel Kraus

Kategoria: horror

Wydawnictwo: Zysk i S-ka

Format: ebook

Liczba stron: 392

Ocena: 8/10

Jak pewnie pamiętacie, po recenzjach Sagi Blackwater, jestem wielkim fanem takich książek: małe miasteczko, tajemniczy bohaterowie, nadprzyrodzone siły i przeszłość, która nie daje o sobie zapomnieć. I dokładnie to tutaj dostajemy, z tą różnicą, że to pierwszy i ostatni tom.

Małe sprostowanie, które moim zdaniem powinno być na początku książki, a znalazło się na jej końcu:

Ksiązkę napisał George A. Romero, jako jedną z 2 w jego pisarskim dorobku, choć "napisał", to może też trochę za duże słowo, bo autor ją zaczął i prawie ukończył. Natomiast zakończenie i domknięcie wszystkich wątków dopisał już Daniel Kraus po śmierci Romero. Nie ma natomiast nigdzie powiedziane w jakim stopniu ją dokończył, czy to było 5% czy 50%, czy dopisywał też coś do treści napisanej przez Romero i jeśli tak, to w jakim stopniu.

Mamy tu do czynienia z weird fiction, chyba najbliżej jej do książek Lovecrafta (ewentualnie Derletha), "Sagi Blackwater", czy do "Krainy Lovecrafta". Mamy Nowy Orlean, bagna, małe miasteczko (Alligator Point) ze swoimi tajemnicami, mamy przeszłość, która okształtowała te miasto i Renee Pontiac, którą wkurza imię i woli by zwracać się do niej po nazwisku. Mamy wreszcie tytułowego Flecistę, ducha a może demona, tego miejsca, który raz na jakiś czas porywa mieszkańców i zostawia po nich członki ciał na pamiątkę. Ducha, który objawia się ludziom w czymś co przypomina sny i demona, który oczekuje ofiar i straszy dorosłych, że zabierze im dzieci, jak flecista, który gra, na flecie a zwierzęta za nim podążają.

Do pewnego stopnia nie czułem, że to będzie horror, ale było go na pewno więcej niż w serii "Blackwater". Demon, dzikie zwierzęta, śmierć i części ciał zostawionych, jako jedyne pamiątki po ofiarach. A w tym wszystkim kląca jak szewc dziewczynka, wychowująca się tylko z ojcem, którego najlepszym przyjacielem jest butelka. Oczywiście nie mogło zabraknąć elementu rozpoznawczego dla Romero - zombie. Było 1, ale było 😉

Czyta się to całkiem nieźle, choć trochę czuć, że mamy tu dwóch autorów, którzy siadali do maszyny, po sobie. Cieszę się, że książka została dokończona i nie skończyła w szufladzie, szczególnie, że to jednak duża zmiana tematyki dla autora, a one nie cieszą się zbyt dobrym przyjęciem czytelników. Wolałbym chyba jednak, żeby Kraus się wzorował na zapiskach Romero i napisał swoją książkę od nowa.

Bardzo siadł mi klimat tej książki, lubie odludzia, bagna, południe Stanów Zjednoczonych, niewyjaśnione zjawiska i coś, co czai się we mgle. Nie bardzo natomiast siadł mi wątek lesbijski, który z jakiegoś powodu miał się toczyć między dziewczynką, a jej nauczycielką. Nic nie wniósł do historii, po za kilkoma stronami, a jednak budził niesmak, bo nawet dziewczynka nie rozumiała tego, co jej "obiecywała" zrobić nauczycielka.

Ostatecznie 8/10, bo trafiła do mnie ta historia i chętnie przeczytałbym podobne. A zbyt wiele książek w tym klimacie nie wychodzi.

Ta książka też przebija mój wynik czytelniczy z ubiegłego roku (209).

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Osobisty licznik: 210/128

#bookmeter #ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto

Recenzja: Idący na śmierć. Gladiatorzy w starożytnym Rzymie

Książka „Idący na śmierć. Gladiatorzy w starożytnym Rzymie” autorstwa Harry’ego Sidebottoma przedstawia życie gladiatorów, ich pochodzenie, szkolenie, codzienne zwyczaje, warunki życia, walki na arenie oraz znaczenie igrzysk w kulturze i społeczeństwie antycznego Rzymu. Publikacja ukazała się nakładem Domu Wydawniczego REBIS.

Harry Sidebottom jest brytyjskim historykiem i archeologiem, doktorem związanym z Uniwersytetem Oksfordzkim. Specjalizuje się w historii starożytnego Rzymu, szczególnie w zagadnieniach związanych z wojskowością, kulturą i społeczeństwem antycznym. Jest również autorem cenionych publikacji historycznych i powieści osadzonych w świecie starożytnym.

„Idący na śmierć. Gladiatorzy w starożytnym Rzymie” to jego kolejna książka o starożytnym Rzymie. Tym razem autor pozwala spojrzeć na świat gladiatorów z zupełnie innej perspektywy. Harry Sidebottom nie ogranicza się do opisywania walk na arenie, uzbrojenia czy poszczególnych typów gladiatorów. Pokazuje przede wszystkim ludzi stojących za tym widowiskiem, ich codzienne życie, pochodzenie, trening, status społeczny, relacje z otoczeniem i stosunek Rzymian do śmierci.

Ciekawym pomysłem jest przedstawienie wydarzeń w rytmie rzymskiej doby. Autor prowadzi czytelnika przez kolejne pory dnia i nocy, wykorzystując je do omówienia różnych aspektów życia gladiatorów. Dzięki temu książka ma przemyślaną konstrukcję i nie przypomina zwykłego zbioru historycznych ciekawostek.

Szczególnie interesujące są fragmenty dotyczące szkolenia gladiatorów, ich diety, warunków życia w szkołach, organizacji igrzysk oraz samego przebiegu walk. Sporo miejsca poświęcono również psychologii, religii, przesądom i wyobrażeniom związanym ze śmiercią. Autor pokazuje, że arena była nie tylko miejscem brutalnej rozrywki, ale również ważnym elementem rzymskiej kultury, polityki i życia społecznego.

Dużym atutem publikacji jest solidne zaplecze naukowe. Widać, że za tekstem stoi historyk, który dobrze zna źródła antyczne i współczesne badania. Przypisy, obszerna bibliografia i indeks ułatwiają weryfikowanie informacji oraz dalsze zgłębianie poruszanych tematów. Co ważne, książka nie opiera się wyłącznie na popularnych wyobrażeniach o gladiatorach znanych z filmów.

„Idący na śmierć” to wartościowa pozycja dla osób zainteresowanych historią starożytnego Rzymu, ale także dla tych, którzy chcą lepiej zrozumieć, jak naprawdę funkcjonował świat gladiatorów. Bez sensacyjnego upraszczania i powielania filmowych stereotypów. Konkretna, dobrze udokumentowana książka, do której warto zajrzeć nie tylko dla opisów walk na arenie.

Gdzie kupić? https://www.poczytaj.pl/ksiazka/idacy-na-smierc-gladiatorzy-w-starozytnym-rzymie-harry,707460?pp=5

https://imperiumromanum.pl/recenzje/recenzja-idacy-na-smierc-gladiatorzy-w-starozytnym-rzymie/

#imperiumromanum #ciekawostki #historia #gruparatowaniapoziomu #ksiazki

Jak żyć?

#ksiazki

Mam miłośniczkę Myśliwskiego w domu :grinning:

#ksiazki #pokazkota #karmelcia

1387 + 1 = 1388

Tytuł: Osobisty przewodnik po Pradze

Autor: Mariusz Szczygieł

Kategoria: przewodnik

Ocena 8/10

Nie czytałem nic pana Mariusza, podobno znanego czfila, a że znowu jadę do Pragi, to dobra okazja żeby zacząć.

No i jestem zadowolony, sporo nowych miejscówek do odwiedzenia, trochę historii, trochę anegdotek, trochę ciekawych obserwacji, napisane lekko, śmiesznie i przyjemnie.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

1385 + 1 = 1386

Tytuł: Mein Kampf. Edycja krytyczna

Autor: Adolf Hitler

Kategoria: autobiografia

Wydawnictwo: Bellona

Format: ebook

Liczba stron: 1000

Czas czytania: 28h38m

Ocena: 8.8/10

Teraz mogę bez ironii mówić, że Hitler miał kilka dobrych pomysłów.

#ksiazki #bookmeter #czytelniczebingo

1384 + 1 = 1385

Tytuł: Sądny dzień Carla

Autor: Matt Dinniman

Tłumaczka: Sara Manasterska

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Czarna Owca

Format: ebook

ISBN: 9788383821924

Liczba stron: 448

Ocena: 6/10

Jednak się skusiłem i zaopatrzyłem w drugą część szybciej, niż zamierzałem. Byłem zbyt ciekawski, co autor pokaże na kolejnych poziomach Lochu.

Jest więcej tego samego - doszły nowe zawiłości mechanik rządzących grą, więc jeśli cyferki spodobały się w poprzedniej części, tak będzie też i tutaj.

Autor trochę zluzował z humorem i to chyba dlatego, że postanowił wprowadzić więcej głębi w postaci głównego bohatera. Ma to sens - przez pierwsze dwa poziomy Carl starał się zaadaptować do nowej, pokręconej sytuacji, więc na trzecim, już przyzwyczajony do growej rzeczywistości, znalazł w końcu czas na przemyślenia. Autor nie do końca dobrze to oddał, ale też nie oczekujmy filozoficznej głębi od czysto rozrywkowej lektury.

Trudno się przejmować losami bohaterów. Mimo że wszystko wskazuje na to, że coś złego im się stanie, i tak znajdują wyjście z sytuacji albo okazuje się, że wcześniej przygotowali się na taką ewentualność. Najgorsze, co im się do tej pory przydarzyło, to nie otrzymanie super duper skrzynki oraz zapowiedź przyszłych konfliktów. Co również sprawia, że przynajmniej do dziewiątego poziomu lochu, dość mrocznie zapowiadanego, nic nie powinno im się stać.

Efekt świeżości zniknął, więc tę część oceniam niżej od poprzedniej.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #fantastyka #fantasy

Newsy książkowe od Whoresbane'a!

Wydawnictwo Za Firewallem ogłasza poetycki zbiór z portalu Hejto. "Kawiarnia za firewallem. Poezja impertynencka" ma zaplanowaną premierę na 28 listopada 2026 roku. Wydanie w miękkiej oprawie zawiera 276 stron. Format A5, nakład limitowany 60 sztuk, zamówienia bezpośrednio u @fonfi. Poniżej lista autorów, okładka i krótko o treści.

Autorzy:

@George_Stark, @UmytaPacha, @moll, @Splash545, @Wrzoo, @KatieWee, @Piechur, @CzosnkowySmok, @ErwinoRommelo, @Kaligula_Minus, @sireplama, @plemnik_wpiwie, @entropy, @bori, @bojowonastawionaowca, @fonfi

Zbiór niezbyt uważnie wybranych wierszy, spontanicznie publikowanych przez użytkowników portalu hejto.pl, skupionych wokół społeczności „Kawiarnia za firewallem”.

Jest to tomek poezji, która odważnie przekracza granice literackiej konwencji, estetyki, a nawet dobrego smaku. To literacka podróż, w której wzniosłość spotyka się z obleśnością, a poszukiwanie sensu istnienia z codziennością ludzkiej fizjologii. Albowiem nic, co ludzkie, nie jest im owce.

A co na temat tego dzieła mają do powiedzenia głosy krytyków?

„W tym wierszu pobrzmiewa echo tęsknoty za witalnością i młodością. Odbiorca ma poczuć litość dla przejrzałego mężczyzny, który, choć przystojnością nie poraża, to jednak członek jego ma jeszcze możliwość działania.”



„To jest tak obleśne i obrzydliwe, że aż się wzruszyłem.”



„Ej, ale sonet powinien mieć 14 wersów!”



„Uwierz mi, nie istnieje coś takiego jak «dzieło niegodne kawiarenki»!”



„Masz ty Boga w sercu?!”



*wytłuszczone literówki celowe 😉

#ksiazkiwhoresbane 'a - tag, pod którym chwale się nowymi nabytkami oraz wrzucam newsy o książkach

Chcesz mnie wesprzeć? Mój Onlyfans ( ͡° ͜ʖ ͡°)

⇒ patronite.pl/ksiazkiWhoresbane

⇒ suppi.pl/ksiazkiwhoresbane

#ksiazki #czytajzhejto #zafirewallem #hejto

Dawno nie było weirdfiction/horroru, to czas przeczytać
#ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto

1383 + 1 = 1384

Tytuł: Eden

Autor: Stanisław Lem

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Data: 1959 (1999)

Format: książka papierowa

ISBN: 83-08-02997-3

Liczba stron: 292

Ocena: 7/10

Awaryjne lądowanie, a raczej katastrofa rakiety zmusza szóstkę astronautów do eksploracji planety tak podobnej, a jednak zdecydowanie odmiennej od Ziemi. Książka, poza ciężką pracą nad przywróceniem sprawności statku, opisuje próby zrozumienia i porozumienia się z obcymi, rozumnymi formami życia zamieszkującymi tytułową Eden. Skłania także do refleksji czy pełne poznanie jest w ogóle możliwe oraz czy człowiek ma moralne prawo ingerować w struktury społeczne i polityczne na innych planetach.

Tempo akcji w pierwszej połowie wydaje się trochę wolne, ale druga część daje radę. Może wynika to z tego, że początkowo całą pracę przy statku trzeba było wykonywać ręcznie i drobiazgowe opisywanie tego jak w sprawozdaniu czy dzienniku jest celowym zabiegiem stylistycznym.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #lem #stanislawlem

1381 + 1 = 1382

Tytuł: Strategia wyjścia

Autor: Lee Child, Andrew Child

Seria: Jack Reacher - Tom30

Kategoria: kryminał, sensacja, thriller

Wydawnictwo: Albatros

Format: audiobook

Liczba stron: 400

Ocena: 7/10

W recenzji na Lubimy czytać ktoś zauważa ciekawy motyw, 3 miejsca, które za chwilę zdefinują nam książkę i jej miejsca wydarzeń. Jest ich oczywiście więcej, ale przez blisko połowę książki bazą wypadową jest kawiarnia.

To w tej kawiarni i jej okolicy:

* Reacher widzi naciągaczy starszych ludzi na niebagatelne kilkuset procentowe zyski i postanawia ukrócić ten proceder

* dostaje tajemniczą wiadomość od pracownika portu, który myląc go z kimś innym postanowił powierzyć mu swoje życie

* spuszcza wpierdziel gościom z łańcuchami, którzy mieli go nastraszyć

* spuszcza wpierdziel gościom, którzy chcieli go uśpić i torturować, dając przykład, że z ich szefem się nie zadziera

Reacher nie ignoruje takich okazji i miesza się w duży spisek, w którym dwie rywalizujące ze sobą ekipy próbują przejąć ładunek płynący do portu. A na dodatek wszyscy, którzy o tym wiedzą zaczynają ginąć.

Nie ma tu strzelającego Reachera, z czego bardzo się cieszę, nie jest też niepełnosprawny, więc wszystkie walki, to solidny wpierdziel i po odskoczni od tej reguły w poprzednich tomach, trochę mi tego brakowało.

To 30 tom serii, zakończenie 3 dziesiątki i 6 tom napisany wspólnie przez braci Lee i Andrew. Solidny tom, ani dobry, ani zły, trochę lecący znanym utartym schematem, bez wodotrysków. Może nawet trochę za bardzo utartym, bo jest tu połączenie kilku klisz, które zazwyczaj nie występowały razem w 1 tomie, jak: naciąganie staruszków, Reacher jako jedyny obrońca, zasadzka w opuszczonym budynku, złol ukrywający się w jaskini czy bohater mający akta osobowe innych postaci z książki.

Ale z drugiej strony, lubię tę serię właśnie za jej przewidywalność, charakterystycznego bohatera i poczucie, że niezależnie od sytuacji Reacher znajdzie sposób, żeby wyjść z niej obronną ręką i w jednym kawałku. Może dlatego poprzedni tom był tak ciekawą odskocznią. Ale tu już wróciliśmy do poprzedniego schematu.

Jest to też ostatni tom przetłumaczony na język polski, a 31 tom niedawno wyszedł w oryginale, więc pewnie chwilę na niego poczekamy.

Dziwnym zabiegiem, w tomach napisanych przez braci, jest też bardzo częsta zmiana lektorów:

* Tom 25 - Janusz Zadura

* Tom 26 - Andrzej Hausner

* Tom 27 - Mateusz Drozda

* Tom 28 - Janusz Zadura

* Tom 29 - Kamil Pruban

* Tom 30 - Marcin Popczyński

Nie do końca wiem czym jest to spowodowane, ale na pewno ma też ogromny wpływ na odbiór poszczególnych książek serii. Dla mnie najlepsze wrażenie robi Reacher w wykonaniu Janusza Zadury.

Opublikowano za pomocą https://bookmeter.xyz

#bookmeter #ksiazki #czytajzwujkiem #czytajzhejto