Śmieszki heheszki, ale naprawdę jestem w samym środku pokolenia (rocznik 90), które ogarnia kompa i wszelakie elektroniczne sprzęty, zarówno od strony fizycznej, jak i systemowej.
Ani młodzi nie wiedzą co robią, na czym robią i że są tam jakieś opcje i możliwości, ani starsi nie wiedzieli. Wszystkim teraz trzeba pomagać. Zarówno młodszej siostrze i jej wszystkim kolegom i koleżankom, jak i rzecz jasna rodzicom etc. Nikt nic nie wie, już sama drukarka przerasta możliwości, jak sterownik odmówił posłuszeństwa, bo drukarka nie ma roku jak lapek, tylko 10 lat i trzeba dograć coś w pół minuty, co istnieje, ale się o dziwo samo nie ściągnie.
Dodatkowo długi czas na wsi nie było internetu (coś koło 16 roku życia mnie podłączyli do kroplówki, od której się odpiąłem chyba nawet na 1 dzień do dzisiaj), a i kompa miałem stosunkowo późno wśród rówieśników, ale z nudów tyle grzebałem zarówno w systemie, jak i kombinując ze sprzętem (chodzenie z dyskiem do kumpli i pierwsze otwieranie magicznej skrzynki), nauczyło tego wszystkiego samo.
Uważam, że to bardzo przydatne umiejętności i o ile starszych rozumiem, to młodszych już niespecjalnie. Chyba zbyt duży dostęp do neta odbiera tą chęć grzebania w samym sprzęcie z którego korzystają.
A może to tylko ja taki jestem? Bo w sumie idąc dalej, to jak mi podpięli w końcu neta, to nie czatowałem po czateriach i onetach, tylko byłem zajarany tym jak są zrobione stronki i zaczynałem robić swoje xD Tak zaczęła się przygoda z webdevem. Zawsze w c⁎⁎j interesowało "jak to jest zrobione" i jak działa.
Cieszy mnie, że w zasadzie mimo osiągnięcia wieku lenistwa umysłowego, nadal mi się chce uczyć i poznawać te nowe pierdy. Stąd nie patrzę na AI jako zagrożenie, a się z nim bawię i coś tam nawet już się zarobi w niecodzienny sposób 😉
A wiem, że tu sporo osób w podobnym wieku, to zapewne u części jest podobnie.
#gownowpis