#ewolucja

1012 + 1 = 1013

Tytuł: Samolubny gen

Autor: Richard Dawkins

Kategoria: popularnonaukowa

Wydawnictwo: Prószynski i S-ka

Format: książka papierowa

Liczba stron: 493

Ocena: 8/10

Autora nie muszę przedstawiać, książka wydaje mi się również jest znana większości znać. Popularnonaukowe opracowanie dotyczące zagadnienia ewolucji. Książka doczekała się kilku wznowień, moje wydanie to tłumaczenie wersji z 2006 roku, polskie tłumaczenie ukazało się w 2024. Widziałem, że Prószynski i S-ka wcześniej wydał tę książkę, ale nie sprawdzałem, z jakiego roku to wydanie.

„Samolubny gen” to termin wyrażający hipotezę przyjmującej jednostkę doboru naturalnego jako gen. Sam przymiotnik „samolubny” wzbudził nieco zamieszania, stanowi wyłącznie metaforyczne opisanie sposobu działania. Właśnie na łamach tej książki Dawkins wprowadził do naszego słownika pojęcie memu, jednostki informacji kulturowej, przypominającego gen, stanowiący jednostkę ewolucji biologicznej.

Książka jest dobre napisania, Dawkins ma talent popularyzatorski. Lepiej się czytało „Samolubny gen” niż „Boga urojonego”, który chyba został napisany wyłącznie dla prowokacji.

który choć był bardzo bliski mojemu poczuciu humoru i zachwycał mnie erudycją, to jednak celowo wzbudzał kontrowersje, a Dawkins wychodził na zarozumiałego dupka nierozumiejącego specyfiki religii pod kątem społecznym. Zdecydowanie bardziej wolę go jako w miarę stonowanego ewolucjonistę w „Samolubnym genie”.

Nie będę ukrywać, że jako laik w świecie nauki wiele rzeczy mogło mi umknąć po lekturze, ale mam najnowsze polskie wydanie na własność, więc w wolnych chwilach będę mógł sobie wracać do książki i odświeżać wiedzę.

Prywatny licznik: 23/50

#bookmeter #czytajzhejto #biologia #ewolucja #bapitankombaczyta

Zacni Hejtowi filozofowie @vredo i @xniorvox przypomnieli mi o pewnym zabawnym memie, ale i jednocześnie o pewnej fundamentalnej brutalnej prawdzie. 😛

Macie jakiś problem zwierzaczki? C⁎⁎j wam w d⁎⁎ę, trzeba się było nauczyć rzucać kamienie, moja planet tera.

#heheszki #ewolucja #humorobrazkowy

Nigdy na to nie patrzyłem w ten sposób. Pancernik to ewolucja oposa, jak w pokemonach.

#heheszki #zwierzeta #pancernik #opos #ewolucja

O pierwszych przodkach współczesnych koni na pewno już nie raz słyszeliście – Eohippus jest przedstawiany właśnie jako „pierwszy” na tej linii ewolucji :slightly_smiling_face: Ewolucja koniowatych zaczęła się ponad 50 milionów lat temu, a do tej pory nie jest jeszcze w pełni jasna

#heheszki #paleontologia #ewolucja #nauka

Każdy, kto ma psa, zna ten moment: możesz mówić do niego całe zdania, tłumaczyć, przedstawiać własne argumenty, prosić, podnosić głos - a on i tak reaguje dopiero wtedy, gdy zmienisz postawę, wykonasz gest albo po prostu ruszysz się z miejsca. I nie, to nie dlatego, że „pies jest

To słowo wyraża więcej niż tysiąc słów. Dosłownie.\ To słowo działa szybciej niż paracetamol. Serio.\ To słowo zarezerwowane jest na (prawie) każdą okazję.\ Każdy je zna. Każdy go użył.\ I prawie każdy uważa, że to „brak kultury”.\ Tymczasem z perspektywy języka i mózgu

Wielbłądy - wybryki ewolucji.

Wydaje Ci się, że wiesz coś o wielbłądach? Masz rację, wydaje Ci się. To że nie trzymają wody w garbie pewnie wiesz. Ale te garby to zaledwie jedna z wielu wykształconych niesamowitych umiejętności do przetrwania. I to one tak naprawdę dopiero ciebie zaskoczą.

https://www.youtube.com/watch?v=9geUspHnqxE

#zwierzeta #biologia #ewolucja #ciekawostki

Wszyscy znamy ten zapach, ale mało kto naprawdę wie, co właściwie czuje. „Zapach deszczu” to w gruncie rzeczy mit - bo sama woda nie pachnie. To, co wdychamy po letniej burzy, jest znacznie ciekawsze. Ten charakterystyczny aromat to efekt kilku zupełnie różnych zjawisk, które łączą

Banany są krzywe?\ Tak, wszyscy to wiemy.\ Ale dlaczego są krzywe? Jeśli myślisz, że „bo rosną do słońca” - to wiedz, że właśnie w tej chwili matka natura zakręciła z politowaniem oczami. Ten artykuł to podróż od hormonów roślinnych, przez bananowe klony, aż po globalną

Z pradawnych czasów (do których należała jeszcze druga połowa XX w.) pozostał nam pokutujący nadal przesąd, że formy życia na Ziemi można uszeregować według stopnia złożoności, oceniając je jako „mniej zaawansowane” lub „bardziej zaawansowane”, oraz że ewolucja faworyzuje

Ewolucja człowieka jakiś czas temu praktycznie się zatrzymała. Z powodu nowoczesnej medycyny czynniki selekcji naturalnej nie działają tak jak kiedyś – powiedziała PAP brytyjska biolożka ewolucyjna Ella Al-Shamahi. Karol Darwin w opublikowanym w 1859 r. rewolucyjnym dziele „O

Zamknij na chwilę oczy i spróbuj cofnąć się w czasie. Widzisz siebie, jak stawiasz pierwszy krok? Nie?\ Nic dziwnego — nikt z nas tego nie pamięta. To nie błąd w „systemie”, tylko... efekt ewolucji. Naukowcy nazywają to amnezją dziecięcą — naturalnym zjawiskiem, przez które

Pasożytnicze psotniki z aparatem gębowym przystosowanym do gryzienia, ale nie do wkłuwania się w skórę i ssania krwi, nazywa się tradycyjnie wszołami. Dawniej wydzielano je w osobną jednostkę taksonomiczną (Mallophaga). Przekonamy się jednak niebawem, że podobnie jak wszoły stanowią z

Żaba Darwina (lub Gardłoród Darwina)
Gatunek który został odkryty przez Charlesa Darwina w latach 30. XIX wieku podczas jego słynnej podróży na statku Beagle po Ameryce Południowej.

Znana z jednego z najbardziej niezwykłych sposobów opieki nad potomstwem w świecie zwierząt.
Samiec żaby Darwina po zapłodnieniu jaj połyka kijanki i przechowuje je w swoim worku głosowym (tym samym, którego zwykle używa do rechotania!). Tam młode rozwijają się bezpiecznie przez kilka tygodni, aż przeobrażą się w miniaturowe żabki. Dopiero wtedy samiec je „wypluwa” do świata zewnętrznego.

#czywieszze #ciekawostki #ewolucja #biologia #nauka

Mrówki (Formicidae) są owadami z rzędu błonkówek (Hymenoptera) i infrarzędu żądłówek (Aculeata), blisko spokrewnionymi z osami, a nieco dalej – z pszczołami. Tak jak wiele innych żądłówek, mrówki są owadami społecznymi, a właściwie eusocjalnymi (skrajnie społecznymi). Polega

**DŻDŻOWNICE - OSTATNIA OBSESJA DARWINA** [14 minut]

W drugiej połowie XIX wieku, w swoim ogrodzie na południu Anglii, sędziwy Karol Darwin - już po opublikowaniu teorii ewolucji - rozpoczął serię nietypowych eksperymentów. Ich bohaterami były... dżdżownice. Wydawać by się mogło, że po takim dorobku naukowym zajmowanie się robakami to jedynie kaprys starzejącego się uczonego, jednak było dokładnie odwrotnie.

Darwin fascynował się wpływem drobnych organizmów na świat przyrody. Już w 1837 roku zauważył, że ziemia w polu, która wcześniej była pokryta gruzem, z czasem została oczyszczona - jak się okazało, za sprawą pracy dżdżownic. To proste spostrzeżenie stało się początkiem trwającej ponad 40 lat obsesji, którą Darwin zakończył książką The Formation of Vegetable Mould through the Action of Worms, opublikowaną na pół roku przed śmiercią. W ramach badań Darwin poddawał dżdżownice różnym próbom: oferował im różne pokarmy, wystawiał na działanie światła i ciepła, krzyczał na nie, a nawet kazał synowi grać im na fagocie, by sprawdzić ich reakcje na dźwięk. Jednak głównym celem było zrozumienie, jak te niewielkie zwierzęta przekształcają środowisko. Darwin zauważył, że poprzez przemieszczanie się w glebie i trawienie materii organicznej, dżdżownice wpływają na jej strukturę i skład. Dziś proces ten nazywamy bioturbacją.

Darwin podejrzewał, że te niepozorne organizmy mogą mieć ogromny wpływ na historię Ziemi. W jego czasach brakowało jednak danych kopalnych, które mogłyby potwierdzić tę hipotezę. Dziś już wiemy, że miał rację - i to bardziej, niż mógł przypuszczać.

Świat Robaków sprzed pół miliarda lat

W zapisie kopalnym z końca ediakara, a tuż przed kambrem, pojawiają się pierwsze prymitywne robaki - organizmy zdolne do drążenia w osadach. Ich działalność była pierwszą formą bioturbacji w historii życia. Ten moment określany jest przez paleontologów mianem "Worm World" - Światem Robaków. Dzięki ich działalności powieżchnia dna morskiego uległa dramatycznym zmianom: stała się bardziej miękka, bardziej zróżnicowana i bogatsza w dostępne składniki odżywcze. Dla przymocowanych do twardego podłoża organizmów ediakariańskich był to cios nie do przetrwania, ale dla bardziej ruchliwych zwierząt kambryjskich - gigantyczna szansa. To właśnie dzięki robakom doszło do eksplozji kambryjskiej, czyli nagłego pojawienia się złożonych, ruchliwych zwierząt, których potomkami jesteśmy również my.

Tego już nie usunę, musiałem przetestować jak działa wgrywanie.

--------------

#ciekawostki #ewolucja #filmikdokumentalny #minidokument #ogladajzdziwenem #pbseons #robaki"

Od dziecka słyszymy: „człowiek to istota rozumna”. Że to nasz mózg jest najdoskonalszą maszyną ewolucji. Ale wyobraź sobie, że w tej układance najważniejszy mógł być ktoś inny - twój kciuk. :point_right: Bez niego nie podniósłbyś monety z podłogi. :point_right: Bez niego nie

Czy wiesz, które części naszego ciała są stosunkowo najbardziej unerwione?

Świetnie to przedstawa homunkulus Penfielda.

Przedstawienie homunkulusa Penfielda polega na zobrazowaniu mapy ciała człowieka na powierzchni kory mózgowej – w szczególności w okolicach kory ruchowej (zakręt przedśrodkowy) i czuciowej (zakręt zaśrodkowy).
Kanadyjski neurochirurg Wilder Penfield w latach 30.–50. XX w. podczas operacji mózgu u pacjentów z padaczką stymulował elektrycznie różne fragmenty kory. Dzięki temu mógł zaobserwować, że podrażnienie określonych obszarów wywołuje u pacjenta konkretne wrażenia (np. dotyk, mrowienie) albo ruchy w ściśle określonych częściach ciała.
Na tej podstawie stworzył homunkulusa – zdeformowaną postać człowieka, w której wielkość poszczególnych elementów odpowiada gęstości unerwienia i precyzji kontroli ruchowej, a nie rzeczywistym proporcjom ciała.

Dlatego homunkulus ma ogromne dłonie, usta i język, a stosunkowo małe tułów czy nogi.

#czywieszze #nauka #biologia #ewolucja #ciekawostki

Najstarsze ślady poruszania się kręgowców na lądzie zidentyfikowali Polacy w Górach Świętokrzyskich. Liczące ponad 400 mln lat skamieniałości dowodzą, że pierwsze próby wyjścia z wody na ląd podjęły ryby dwudyszne. Było to o 10 mln lat przed tetrapodami, najstarszymi w pełni