1179 + 1 = 1180
Tytuł: Biedne istoty
Rok produkcji: 2023
Kategoria: Komedia / Sci-Fi / Psychologiczny
Reżyseria: Yórgos Lánthimos
Czas trwania: 2h 20 min
Ocena: 9/10
Scrollowałem Prime'a i trafiłem na perełkę.
Ja to mało filmów oglądam, chyba zbyt mało na to jaką przyjemność mi to sprawia. Ale sam wybór i paraliż decyzyjny trochę mnie przerasta. Anyway...
Uwaga! Recenzja zawiera srogie spojlery, zostaliście ostrzeżeni :smiley:
To bardzo dziwny film jest. Dziwny, ale wspaniały.
To historia o ciężarnej kobiecie, która popełnia samobójstwo. Tylko tak nie do końca, bo jej ciało z rzeki wyławia pewien szalony naukowiec i postanawia zrobić rzecz oczywistą - wyjąć dziecko z brzucha i przeszczepić maleńki mózg do ciała dorosłej kobiety, a następnie ją ożywić. Bardzo to frankensteinowate.
Start filmu jest bardzo mocny, właściwie od razu wkraczamy do tego fascynującego świata, przyglądamy się Belli jak nieporadnie uczy się jeść czy mówić. Świat też jest bardzo ciekawy, bo to trochę taki steampunk albo coś z gatunku realizmu magicznego. Bardzo podobały mi się wnętrza urządzone przez scenografów, kuriozalnie wielkie krzesła, świetne suknie u kobiet i stroje u panów.
Bardzo fajnym zabiegiem było to, że pierwsza połowa filmu jest czarno-biała, a później od pewnej sceny obraz robi się kolorowy i możemy obejrzeć te same wnętrza na nowo, zachwycić się tymi wszystkimi talerzykami i innymi bzdurami w tle.
Sama fabuła kręci się wokół Belli i jej odkrywania świata z dziecięcą naiwnością. Komizm polega na tym, że oglądamy dorosłą kobietę, a nie małe dziecko. Podobało mi się kilka dialogów oraz jak to ojciec Belli opowiadał jakich to okropnych rzeczy dopuścił się na nim, wszystko w imię nauki. xD
Występ głównej aktorki był git (nie pamiętam nazwiska), to jak początkowo kuleje, krzywo chodzi, albo upada na kupę liści na prostych nogach - no cudo, musiała kobiecina przestudiować jak chodzą zachowują się małe dzieci.
W miarę rozwijania się akcji Bella dorasta, odkrywa seks, filozofię oraz nierówności społeczne, które wywołują w niej głęboki smutek i poczucie niesprawiedliwości. IMO tego ruchańska to było za dużo, cyce głównej aktorki są na ekranie więcej niż postacie drugoplanowe.
Podobała też mi się sama końcówka (ale nie zakończenie), ten motyw, że nagle zamiast szczęśliwego zakończenia ślubem pojawia się jej mąż z poprzedniego życia i okazuje się, że razem miłowali się w brutalności i sadyźmie, naprawdę się tego niespodziewałem. A te scenki kręcone w willi admirała budowały świetną atmosferę razem z muzyką.
Niestety sama końcówka trochę popsuła ten obraz, wolałbym otwarte zakończenie i pozostawienie Belli w uwięzieniu, żeby się widz zastanawiał czy udało jej się żyć po swojemu czy nie.
Ehhh ja to nie umiem w recenzje, w mojej głowie to brzmi o wiele wspanialej 😒
#filmmeter #filmy #poorthings #biedneistoty