m_hOsobistość
6piorunów
Może to wykres temperatury? Już poszła atomówka na Warszawę?
Dołączył/a:
m_hOsobistość
6piorunów
Może to wykres temperatury? Już poszła atomówka na Warszawę?
m_hOsobistość
9piorunówm_hOsobistość
3piorunówAle rzeź w Azji.
m_hOsobistość
12piorunów1419 + 1 = 1420
Tytuł: Stany podzielone ameryki
Autor: Łukasz Pawłowski
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Znak Horyzont
Format: książka papierowa
ISBN: 9788324089543
Liczba stron: 317
Ocena: 8/10
Niedawno recenzowałem książkę innego autora "Podkastu amerykańskiego", zarzucając jej lekki chaos jeżeli chodzi o przytłoczenie czytelnika informacjami. Tutaj jest inaczej, tematyczne rozdziały, podzielone na mniejsze części, powoli rozwijające poszczególne problemy Stanów Zjednoczonych.
Pawłowski stara się opisać sytuację w Stanach Zjednoczonych poprzez wypunktowanie różnic w kwestiach światopoglądowych pomiędzy Demokratami, a Republikanami.
Zacznijmy od tego że zawartość książki nie ogranicza się np do ostatnich kilku lat: książka została wydana w 2024 ale niektóre rozdziały mówią o historii dziejącej się na początku XX wieku (np dostęp do broni czy segregacja rasowa). Więc pogląd na to co się wydarzyło w stanach jest w miarę szeroki.
Obraz Stanów (nie) Zjednoczonych wyłaniający się z pracy jest raczej pesymistyczny z tendencją również pesymistyczną.
Sam nie byłem świadomy wielu podziałów czy różnic (moje jedyne kontakty z USA to delegacje w 2016r). W szczególności autor zwraca uwagę na wręcz religijne zaangażowanie sie poszczególnych wyborców danych partii w ich działalność, prace legislacyjne, sądownicze i wykonawcze. Na podstawie przytoczonych statystyk doskonale prezentuje efekt halo i podwójne standardy moralne wyborców obu partii.
Niestety prognoza zaprezentowana przez niego jak już wspomniałem nie napawa optymizem. Chociaż patrząc na to z perspektywy ostatnich dwóch lat (od daty wydania książki) jeszcze tak źle nie jest.
Ocena może nawet powinna być 1 pkt wyżej bo naprawdę przeszedłem przez książkę jak burza robiąc mnóstwo notatek.
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
m_hOsobistość
93piorunówOkoło 1,5 roku temu popełniłem taki wpis:
https://www.hejto.pl/wpis/wlasnie-jestem-po-seansie-filmu-kaski-gandor-o-nie-posiadaniu-dzieci-w-wielu-kwe
W międzyczasie pisałem też parę razy o innych moich problemach z myślami, samopoczuciem, rodzicielstwem.
Chciałbym podziękować tutaj wszystkim osobom które zostawiły komentarz bądź mówiły o lekarzu.
Będzie trochę chaotycznie.
W ciągu ostatnich 2 miesięcy mialem 2 wizyty u psychologa. Nie, nie jestem na SRRI ale udało mi się parę rzeczy wytłumaczyć przed samym sobą i jest lepiej. Wróciłem również mniej więcej do regularnego sportu (basen, siłownia, bieganie).
Żona jest szczęśliwsza, a ja jestem spokojny bo już wiem z czym walczę.
Zacząłem od posta o dzieciach, to może skończę na tym co się ostatnio u mnie działo. Ogólnie dalej mnie denerwują i wolę spędzać czas sam ale zacząłem je częściej zapraszać do wspólnych zajęć (rysowanie, ogrodnictwo, majsterkowanie etc). To co wiele osób mi tutaj sugerowało.
I tutaj chciałbym się pochwalić.
Młody (6 lat) trenuje judo, ja sam trenowałem zapasy kilka lat na poziomie amatorskim więc coś tam wiem. Uczyłem go kiedyś rzutu przez ramię (na zajęciach mają narazie tylko rzuty z biodra). I na ostatnim treningu młody rzucił ramię tak że przeciwnik nogami lampy z sufitu strącił. Trener zapytał się kto go tego nauczył. Powiedział że tata. Duma mnie wręcz rozrywała w środku.
W zeszłym tygodniu młody i młoda pytali się mnie dlaczego przy dynamicie jest taka pompka (chodzi o detonator). Zacząłem im tłumaczyć że to jest generator prądu etc. Potem zacząłem im wspominać o równanich Maxwella, że zmiana pola magnetycznego generuje zmienne pole elektryczne. Za bardzo nie kumali ale pokazałem im kiedyś jak multimetrem sprawdzać baterie (jak są cyferki to "są volty"). No to wziąłem kabel, obudowe z długopisu i magnes neodymowy. Nawinąłem wszystko, podpiąłem do multimetru, noi trzepiemy. Teraz się pytają kiedy im pokaże inne eksperymenty.
O armacie na ziemniaki, robieniu łuków, chemii w kuchni czy uczeniu ich rysowania (ile umiem to umiem) nie będę się rozpisywać.
Wiem że to takie chwalenie się, ale tak jak kiedyś wspominałem że jest źle, to również chcę pokazać że może być też dobrze.
👍 Niech się uczą od małego wszystkiego po kawałku. Brawo 👏 U mnie podobnie. Strach multimetr zostawić gdzieś na wierzchu, bo mały majster zaraz chce sprawdzać czy wszędzie się obwód zamyka xD Teraz się akurat kamerą endoskopowa bawi 👍
Tak mi sie skojarzylo z tym tluczeniem rownania Maxwella
m_hOsobistość
20piorunów1395 + 1 = 1396
Tytuł: Nowa mapa - jak energetyka zminia geopolitykę.
Autor: Daniel Yergin
Kategoria: geopolityka
Wydawnictwo: Sonia Draga sp. z o.o.
Format: książka papierowa
ISBN: 9788382301984
Liczba stron: 631
Ocena: 6/10
Zacznijmy od dwóch rzeczy
1. Spodziewałem się czegoś innego po tej książce. Nie wiem czego ale jestem ciut zawiedziony.
2. Książka została wydana w 2021 co widać po częstych wtrąceniach o COVID19
Wracając do mięska...
Rozpoczynamy z grubej rury, dosłownie: od rewolucji łupkowej w USA oraz jej wpływu na globalny rynek naftowy. Co bardzo mi się podobało, było parę szczegółów technicznych jak i sporo wzmianek o polityce.
Następnie przechodzimy przez Rosję: wzajemne uzależnienie od węglowodorów między EU, a krajem na wschodzie.
Chiny, Bliski Wschód, ich geopolityka, historia etc.
Tutaj pojawił się pierwszy zgrzyt, chciałem więcej o inwestycjach.
Temat europejskiego zielonego ładu również został poruszony, tylko ciągle wydawało mi się że po łebkach. O uzależnieniu europy od chińskich paneli PV może było jedno zdanie.
Jako usprawiedliwienie trzeba przypomnieć: książka została wydana w 2021r.
Praktycznie całkowicie pominięto temat elektrowni jądrowych w całej książce. Widać (nawet po okładce) że jeżeli chodzi o energetykę autor skupia się głównie na węglowodorach.
Mam też wrażenie że autor zamknął się w bańce automotive pomijając całkowicie: budownictwo, rolnictwo, datacenter czy transport morski.
Generalnie jako ogólny opis sytuacji na rynku energii pozycja raczej na plus. Natomiast jeżeli chodzi o szczegóły wolę poczytać Vaclava Smila (o którym wspomina Daniel Yergin) np "Energia i cywilizacja"
Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz
m_hOsobistość
47piorunówEmocje już trochę opadły, więc może w nalewie informacji dotyczącej sytuacji w #krakow dorzucę swoje trzy grosze. Mniej więcej raz w miesiącu jestem tam z rodziną więc automatycznie przeszły mi przez głowe myśli "A co ja bym zrobił?". Nie jestem ekspertem od zachowań stadnych ale po całej akcji rzuciło mi sie kilka rzeczy w oczy:
1. Pomoc - tutaj naprawdę trzeba przyznać że mieszkańcy Krakowa dali radę. Nagranie na którym udzielają pomocy policjantom jak i samemu terroryście robi wrażenie. Niektórzy mogą powiedzieć że to norma ale naprawdę jestem dumny z tych ludzi. Widząc to pierwsze co mi przyszło do głowy to film dokumentalny z kanału "Historie, "Powódź '97". Reporter pyta się starego chłopa dlaczego pomaga, odpowiada "Bo tak trzeba".
2. Infosfera - tutaj już jestem trochę bardziej krytyczny. W 20 minut od kiedy zaczęła się strzelanina dowiedziałem się że: podobno to rosjanin, potem że Ukrainiec, by na końcu dowiedzieć się że był to polak zaciągnięty do legionu cudzoziemskiego na Ukrainie. Jeżeli nie ma potwierdzenie informacji to nie mówcie o tym bo siejecie nie potrzebną panike.
3. Polityka na trupach - mela na ryj wszystkim którzy próbują cokolwiek na tym ugrać. Od lewa do prawa, od góry do dołu. CIAŁA BYŁY JESZCZE CIEPŁE, a te k⁎⁎wy (inaczej nie dam rady tego powiedzieć), już znalazły winowajce i jak należy to rozwiązać. Chciałbym żeby za takie zachowania te osoby zostały pociągnięte do odpowiedzialności, ale wiem że to nie możliwe. Pozatym byłaby to też jakaś forma cenzura wypowiedzi której jestem przeciwnikiem (tak wiem trochę kłóci się to z punktem 2).
Tyle, musiałem z siebie to wylać.
@m_h Ad 2 - to niestety wina botów i tego jak zupełnie nie radzimy sobie z nimi.
@Ragnarokk ale nie musimy dolewać paliwa.
@m_h Oczywiscie.
@m_h czy nr 3 na pewno niemożliwy? Pewnie znalazłoby się kilka osób co myślą podobnie i chociaż nałożenie presji byłoby możliwe?
m_hOsobistość
40piorunów-Proszę państwa pan Nasdaq będzie skakał, tutaj mamy z -10%. Ka jest wysoko, no jest wysoko. Na świeczkach może zobaczycie lepiej jego stan techniczny. Za⁎⁎⁎⁎sty, Ka, sprzedaż! Dzwońcie pod 0700, pytajcie o wsparcie. K*a wykres żem opluł. Same marubozu, stan idealny.
#gielda #heheszki

@m_h ale go otłukują dzisiaj
@m_h jeszcze czekamy na 16.11 i debiut Anthropica i będzie smiesznie
m_hOsobistość
18piorunów1376 + 1 = 1377
Tytuł: Głód
Autor: Martín Caparrós
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Format: e-book
ISBN: 9788308061008
Liczba stron: 716
Ocena: 9/10
Caparros zabiera nas w podróż po świecie. Nie jest to podróż którą znamy z Instagrama, Youtube'a czy TikToka.
Nie dlatego że nie ma tam obrazu czy dźwięku. A dlatego że pokazuje świat z perspektywy której my, ludzie pierwszego świata nie znamy, nie potrafimy, a może nawet nie chcemy zrozumieć.
Brutalność historii związanych z brakiem czy niedostatkiem jedzenia uderza w twarz. Poznajemy życie ludzi żyjących nie tylko w Afryce ale np Bangladeszu czy Argentyny. Ludzi których egzystencja krąży wokół zdobycia czegokolwiek do jedzenia.
Beznadzieja ich żywota oraz pesymizm tych historii wylewa się ze stron książki.
Ciężko mi powiedzieć czy Caparros jest komunistą czy libertarianinem. Zdarza mu się narzekać na pomoc państwa jak i jej brak dla najbiedniejszych. Generalnie jako główny problem stawia szeroko pojęty system.
Nie powiem, zrobiło to na mnie wrażenie. Robiąc zakupy czy przeglądając zawartość lodówki zastanawiam się czy może nie dałoby się tego jednak zjeść, a nie wyrzucać. Też nie wiem jak bardzo są przerysowane niektóre historie bo nigdy nie byłem w tych miejsach o których on pisze. Niech każdy zostawi to sobie do własnej oceny.
====EDIT====
Historie dzieci jedzących sam ryż bo nie ma nic innego, przypominały mi jak samemu w latach '90 za dzieciaka jadłem tylko frytki bo nie było nic innego w domu. Pewnie neurony lustrzane wpłynęły na ocenę.
@m_h Piękna to była książka, nie zapomnę jej chyba nigdy. Dzięki niej polubiłem sie na nowo z reportażami i przeczytałem wszystko, co Caparros napisał.
Ciekawostka (czytane głosem Filipa Chajzera): autor ma polskie korzenie, jego dziadkiem był Wincenty Rosenberg. A o samym dziadku pisze w książce "Dziadkowie".
m_hOsobistość
17piorunów1321 + 1 = 1322
Tytuł: Oślizgłe macki, wiadome siły. Historia Ameryki w teoriach spiskowych
Autor: Piotr Tarczyński
Kategoria: reportaż
Wydawnictwo: Znak Literanova
Format: książka papierowa
ISBN: 978-83-8367-7569
Liczba stron: 420
Ocena: 7/10
Książka jednego z dwóch autorów youtube'owego kanału "Podkast amerykański".
Czego tutaj nie ma: kościół chcący zniszczyć wielką amerykę, "teoria zastąpienia", zniewolenie amerykanów, iluminaci i masoni rządzący potajemnie Stanami Zjednoczonymi. I to jeszcze nie wyszliśmy z XIX w.
A dalej to się dzieje jeszcze więcej.
Tarczyński opisuje historię USA z punktu widzenia rozwoju teorii spiskowych, jak kształtowały opinie publiczną oraz jaki miały wpływ na wybór kasty rządzącej.
Rozdziały trochę nierówne jeżeli chodzi o tempo przekazywania czytelnikowi informacji. Początkowe rozdziały opisujące historię powstania USA mają tempo bryczki zaprzęgniętej w jedną starą szkapę. Natomiast ostatni jest niczym Tesla Roadster odpalającej thrustery #pdk.
Mam też wrażenie (w szczególności w ostatnich rozdziałach) że Tarczyński niestety nie zachowuje w 100% obiektywizmu i trochę faworyzuje demokratów.
Generalnie gdyby zachować stałe tempo informacji ocena byłaby 1 pkt wyżej.
m_hOsobistość
13piorunówOstatni raz rysowałem z 3 miesiące temu. Moje podejście do inktober na szybko (nie wiem czy można kolorować więc wrzucam wersję sprzed i po).
Temat stupki
Tytuł pracy (akurat rzeczywiście miałem taką sytuację dzisiaj)
Ojciec zaprasza na oglądanie macochy kiszącej kapustę

@m_h wspaniałe dzieło, ogromny plus za awangardowe odwzorowanie lewej stopy, zgaduję że obgryzionej pewnej nocy przez szczura.
m_hOsobistość
17piorunówWszystko mnie wkurwia, dosłownie wszystko. Raport z tego tygodnia:
Dom - od krzesła odpadła podkładka flanelowa i porysowały się panele. Jak to zauważyłem krzesło od razu poleciało przez okno
Małżeństwo - zapytałem się czy mogę sobie kupić ukośnice, "mamy inne wydatki". Cały dzień się nie odzywałem.
Dzieci - zmieniły zdanie że nie chcą iść na basen. Wyszedłem z domu i siedziałem w lesie.
Praca - współpracownik powiedział że nie podoba się mu moje rozwiązanie. Dowiedział się ode mnie kim jest jego matka i jakie ma z nią stosunki.
I to tylko ten tydzień. K⁎⁎WA MAĆ!
Chyba czas zacząć się leczyć....
@m_h urlop, gdzieś w głuszy, z dala od domu, dzieci i pracy
@sireplama że względów osobistych nie mam takiego komfortu.
m_hOsobistość
10piorunów
@m_h Tego czarno żółtego weź. Albo chociaż poliż kilka razy i odstaw.
( ͡° ͜ʖ ͡°)
m_hOsobistość
1piorunówNa początku lat '90 mieszkaliśmy z ciotką (dom po dziadkach), my na parterze ona z rodziną na pozostałych 2 piętrach.
Ciotka była pielęgniarką i mając 4-5 lat czasami się zakradałem żeby pooglądać jej książki z obrazkami. Miała jedną, o patologii ciąży. Widok upośledzonych kończyn u noworodków jednocześnie mnie fascynował i przerażał. Stąd moje późniejsze obawy o moje dzieci czy urodzą się niepełnosprawne czy też nie.
Wtedy nie wiedziałem że część tych patologii została spowodowana jednym lekiem.
Pan z filmu poniżej znowu mi przypomniał moje strachy z dzieciństwa.
Nie wiem czy tagi są ok.

m_hOsobistość
1piorunówDziś mnie naszło na mój ulubiony album Steve Reich'a, Different Trains. Pamiętam jak pierwszy raz słuchałem tego z 16-17 lat temu w radiu Chłodna Piwnica #pdk i jak mnie wgniotło w fotel.
#muzyka #muzykaklasyczna
https://www.youtube.com/watch?v=qcGqVynCPaw

m_hOsobistość
w Pracownia "SPECJALNEJ TROSKI"
22piorunówPrzepraszam za opóźnienie wyników #narysunki ale miałem pewne problemy natury zdrowotnej (nie była to choroba lokomocyjna).
W tej edycji udział wzięły dwie osoby @Spleen oraz @Opornik. Przypuszczam że po części pogoda nie zachęcała do rysowania (samemu nie mogłem nic ogarnąć) oraz temat który wymyśliłem l.
Wg regulaminu zwycięzcą został @Opornik. Gratulacje!
Teraz to na Twoich rękach @Opornik jest stworzenie kolejnej edycji.
Przy okazji chciałbym poprosić @bojowonastawionaowca o bana na 3 miesiące, muszę się trochę podreperować.
m_hOsobistość
w Pracownia "SPECJALNEJ TROSKI"
30piorunówMiałem niesamowitego farta i udało mi się wygrać ostatnią edycję #narysunki.
W związku z tym że jako zwycięzca mam wybrać temat najbliższej pracy, moja rola ograniczy się tylko do obserwatora. Najbardziej obawiam się tego że jestem tutaj anonimowy i ten post zginie pośród wielu innych.
Cały tydzień chodziły mi tematy po głowie ale zauważyłem ostatnio wzmożoną aktywność na tagu #motoryzacja a dodatkowo zaczyna się sezon urlopowy.
A więc tematem przewodnim będą:
"Perypetie motoryzacyjne w trakcie podróży". Może być wizyta u mechanika, autostop, czy zbieranie grzybów przy drodze.
Technika dowolna: rysunek, farby, szkic, grafika wektorowa, CSS, co sobie za marzycie.
Data oddawania prac 3 lipiec 2026. Wygrywa praca z największą ilością piorunów.
Start!
Wchodzę w to, chociaż temat totalnie nie mój. Coś będę sobie kminiła.
m_hOsobistość
w Pracownia "SPECJALNEJ TROSKI"
30piorunów@Spleen zachęcił mnie ostatnim wpisem do spróbowania nowych technik.
Akurat wypożyczyłem w bibliotece album prac Alfonsa Muchy.
Ukradłem dzieciom kredki i spróbowałem koloru tym razem.
Drugie podejście do #narysunki temat: bez pracy nie ma kołaczy.

Uwielbiam Muchę 😍
Świetnie odwzorowales jego prace ♥️
@m_h nice kołocz
m_hOsobistość
w Pracownia "SPECJALNEJ TROSKI"
60piorunówW związku z tym że nie zdążyłem na ostatnią edycję #narysunki chciałbym zgłosić już teraz moją pracę (ile można patrzeć w sufit będąc na L4?)

Patrzcie jak nutonuje ten @Dziwen :grinning:
@m_h niesamowite. XD
@bojowonastawionaowca pacz, jesteś wypasany. XD
@Dziwen coś ostatnio mówił o trawce to go wysłałeś XD
@Dziwen beeeeeeeee
pacz, jesteś wypasany. XD
@Dziwen chyba "wypasiony" 😛
m_hOsobistość
24piorunówW nawiązaniu do wpisu @dradrian_zwierachs, ćwiczenie z rysowania poz.

:heart_eyes: