#dziendobry
Wczorajsze urodziny świętowałem w kabinie na liniach 3, 5 i 20. Plan pracy nie wyglądał tragicznie, więc byłem nastawiony optymistycznie. ICM pokazywał temperaturę odczuwalną na poziomie 0 stopni, więc założyłem trzy kurtki, raki, czekan, namiot typu igloo i miesięczny zapas wyżywienia. Jak się okazało, zupełnie niepotrzebnie.
Podczas postoju na pierwszej pętli komunikat - skracamy trasy do Pilczyc, kolizja z tramwajem, ruchu na Leśnicę nie ma. W duchu się cieszę, bo to oznacza dłuższy postój. Planowy to zaledwie osiem minut. No to cyk, zmieniam nazwy na wyświetlaczu i widzę rosnącą konsternację wśród ludzi oczekujących aż podjadę na przystanek. W takich komentach ludzie momentalnie tracą grunt pod nogami. Sporo osób podchodziło i pytało czy jadę przez x lub y, które przecież znajdują się zaledwie kilka przystanków stąd, a zmiana trasy dotyczy zupełnie innego krańca miasta.
Wśród nich był też Król Sparty na wózku. Nogi amputowane, pewnie cukrzyca. Chłopina ledwo siły w rękach miał by podjechać na peron przystanku. Trochę przybrudnawy, piwko przy sobie ma mocne typu 9%. Ale zamknięte, to się nie czepiam. Pyta się czy jadę tu i tu. No jadę, dawaj mordeczko. Chłop nie śmierdzi, no to zapraszamy. Otworzyłem rampę wjazdową i na jego prośbę pomogłem mu wdrapać się do wozu. Na odchodne gdy pomagałem mu wysiąść bardzo dziękował i miłego dnia życzył. Kiedy zacząłem tutaj pracę przekonałem się, że większość z tych ludzi, często bezdomnych, zachowuje poziom kultury osobistej godny pozazdroszczenia dla wielu "zwykłych" ludzi.
Kilka przystanków później następny. Spojrzał tylko na mnie i jedzie do drzwi. Nie ruszam się z kabiny. Jeśli osoba na wózku nie pomacha czy w inny sposób nie zwróci mojej uwagi uznaję, że jest z kimś, kto jej pomoże i moja asysta przy rampie nie jest konieczna. Ale jednak był sam. Już sięgałem po klucz, żeby mu pomóc a on ustawił się tyłem i hop z wózkiem do środka. Jak skubany tego dokonał, nie wiem. Pewnie gdybym spróbował to też bym skończył na wózku.
Jeździło się przyjemnie, aż do okolic 23, gdy niektóre z ulic zaczynały się robić śliskie. Są takie miejsca w mieście, które robią to jako pierwsze, nie zawsze z powodu liści. To nie jest przyjemne uczucie, gdy dojeżdżasz na stojącego na przystanku autobusu, próbujesz hamować i niewiele się dzieje, a sylwetka pojazdu przed tobą cały czas rośnie.
Dzisiaj odstawiłem samochód do mechanika. Wracając taksówką, kiedy przyznałem się, że jestem motorniczym, musiałem nasłuchać się litanii skarg i wniosków xD.
#tramwaje