Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

Top — ostatnie 7 dni

gość

GURU

w Hydepark

24

W okolicach Kupiańska walki toczą się również pod ziemią. Ukraińcy wykorzystują rurociągi do przemieszczania się i walki.

https://streamable.com/iv7iao

Przypomina to realia Metra 2033

Pokaż więcej komentarzy (3)

Autorytet

w Hydepark

24

1328 + 1 = 1329

Tytuł: Atlas Chmur

Autor: David Mitchell

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Mag

Format: ebook

Liczba stron: 592

Ocena: 7/10

Dawno temu oglądałem film na podstawie tej książki, skuszony Tomem Hanskem wyzierającym z materiałów promocyjnych, ale niestety albo stety absolutnie nic z niego nie zapamiętałem, oprócz tego że był jakiś dziwny. Nie pomogło że z połowę filmu przedrzemałem xD Po książkę sięgnąłem więc z lekką rezerwą, no ale skoro warto było zrobić na jej podstawie film to chyba coś tam musi być ciekawego.

No i cóż, bawiłem się całkiem nieźle, ale niestety nie przez cały czas 😛 Największym bajerem całej książki jest jej niecodzienny format, cała historia rozpoczyna się bowiem w czasach agresywnej kolonizacji okolic Morza Karaibskiego i ciągnie się długo długo w przyszłość ludzkości. Tak naprawdę jest to 6 oddzielnych opowiadań osadzonych w coraz to późniejszych okresach historycznych i łączących się ze sobą czasem w dość subtelny a czasem całkiem bezpośredni sposób. Żeby jednak nie było za nudno każde z owych opowiadań jest jakby przerwane w połowie i kiedy docieramy do ostatniego, wiatr zaczyna wiać w drugą stronę i autor leci z zakończeniami każdego z nich, w odwrotnej kolejności.

Nie powiem jest to dość niecodzienny zabieg i trochę nie mogłem skumać co właściwie czytam bo pierwsze kilka historii zdaje się nie mieć ze sobą nic wspólnego, potem całość zaczyna nabierać rumieńców i sporo rzeczy wskakuje na miejsce. Niestety nie wszystkie historie trzymają równy poziom, wątek Cavendisha mnie strasznie wymęczył i nie jestem nawet pewien po co on się tam znalazł bo jest chyba najbardziej oderwany od reszty wydarzeń. Trzeba też zwrócić uwagę na bogactwo językowe bo Mitchell pisze albo stara się pisać w stylu w jakim pisano w danych okresach historycznych, no pod względem różnorodności nie da się tu niczego zarzucić. Jednocześnie format ten sprawia że brakuje jakiejś kulminacji całości, a raczej znajduje się ona no cóż, mniej więcej w połowie książki. Całą historię się przez to dość ciężko śledzi i mam wrażenie że potencjał tego ciekawego zabiegu nie został w pełni wykorzystany, bo wszystko powinno się przeplatać i łączyć ze sobą o wiele bardziej.

Ciężko też jednoznacznie przypisać gatunek tej pozycji, jest tu trochę powieści historycznej, trochę sensacji, szczypta dramatu i sporo sci-fi z posypką fantasy. Jeśli ktoś szuka niecodziennych pozycji no to tutaj raczej się nie zawiedzie.

Wygenerowano za pomocą https://bookmeter.xyz

Tytan1

@hellgihad

Dawno temu oglądałem film na podstawie tej książki, skuszony Tomem Hanskem wyzierającym z materiałów promocyjnych, ale niestety albo stety absolutnie nic z niego nie zapamiętałem, oprócz tego że był jakiś dziwny.

Hehe, czyli nie tylko ja tak miałam.

Imo to kwestia specyficznego materiału źródłowego, nie da się z historii złożonej z kilku całkowicie różnych, rozbudowanych wątków zrobić sensownego filmu. Dla Atlasu chmur najlepsza forma ekranizacji to serial.

Gruba ryba

w Hydepark

24

Pani była wielką fanką pomarańczowego :grinning:

Gruba ryba9

@ostrynacienkim a to już od dłuższego czasu część hardkorowego MAGA jedzie po nim

Fanatyk9
a to już od dłuższego czasu część hardkorowego MAGA jedzie po nim

@ostrynacienkim @Hilalum Nawet Tucker Carson miał parę przebłysków i wytknął ostatnio Trumpowi kłamstwa i obłudę.

Cały czas jednak, są nawet tutaj ludzie, gotowi propagować narrację od pomarańczowego wcale-nie-pedofila do ostatniego tchu. Co nie @manstain ? ( ͡° ͜ʖ ͡°)

GURU4

@LondoMollari Po prostu coraz więcej popleczników się orientuje że pomarańczowy idzie na dno i nie chcą żeby ich pociągnął za sobą bo chcą mieć jeszcze jakąś karierę polityczną albo dziennikarską po 2028. A po tym co on wyczynia, jak jeszcze wypłyną te brudy na niego z wyspy epsteina lub moskwy, to każdy utożsamiany z nim może być spalony.

Fanatyk9

@Kronos Wiesz, brudy już wypłynęły - np. niepotwierdzony raport świadka, spisany przez FBI, jakoby Epstein wraz z Trumpem, miał podobno wyrzucić noworodka urodzonego przez 13/14-latkę do jeziora Michigan. Widziałem to na własne oczy na stronach rządowych, zanim "zredagowali" tak, że linki przestały działać.

Obecnie Trumpowcy liczą, że uda im się totalnie zawłaszczyć państwo przed następnymi wyborami prezydenckimi. Jeśli przegrają, to zrobią 10x większą inbę niż zrobili po ostatnim zwycięstwie Bidena, i będą próbować za wszelką cenę nie oddać władzy. Pytanie tylko, czy im się uda. Dużo zależy od tego, czy wśród demokratów znajdzie się ktoś, kto ma na tyle charyzmy, aby faktycznie porwać za sobą ludzi i dać zdecydowaną, niepodważalną przewagę. Newsom raczej nie jest tym człowiekiem, już prędzej AOC, ale szczerze, też raczej nie.

Tytan1

@Hilalum bo szykują lądowanie pod przegrane midtermy. Kto się szybciej odetnie ten ma lepsze perspektywy, jeśli wyniki będą się pokrywały z sondażami

Pokaż więcej komentarzy (6)

Lider

w Wybierz Społeczność

24

Stirlitz ustalił spotkanie z łącznikiem z centrali w Cafe Elefant w Berlinie. W umówiony dzień niedbałym krokiem wszedł do lokalu, usiadł przy stoliku i zamówił wódkę.

- Nie ma wódki - odpowiedział kelner.

- W takim razie poproszę wino - ponowił Stirlitz.

- Wina też nie ma.

- A piwo jest? - zapytał podejrzliwie Stirlitz.

- Piwa niestety też nie ma - odrzekł skonsternowany kelner.

"Widocznie łącznik z Moskwy przybył dzień wcześniej..." domyślił się Stirlitz.

Kosmonauta

w Hydepark

24

Kur...
W sobotę wieczorem Plaże Omaha zdobywałem w COH i bawiłem się wyśmienicie.
Dorzucam więc drugiego mema by ukoić nerwy.
Dzień dobry.

Zawodowiec3
Pokaż więcej komentarzy (16)

GURU

w Kawiarnia "Za Firewallem"

24

Dzień dobry wieczór. Potrójna wygrana, więc we współpracy z @PaczamTylko i @skorpion zapodajemy temat i rymy.

Temat: "Koronowanie Kurowej Berłem"

Rymy: wyjmij - Ilonka - przyjmij - kiszonka

Zasady:

* Masz podany temat i rymy

* Ogarniasz wierszyk w tej tematyce i z podanymi rymami.

* Oczywiście rymy mają być użyte z zachowaniem podanej kolejności

* Szerzysz radość z tworzenia

* Et voilà

Nie zapomnij o społeczności bo ta zapomni o Tobie.

GURU6

Rózgi berło z nabożeństwem wyjmij,

Na kurorowanie się szykuj Ilonka!

Knagi razy uroczyście przyjmij,

Z tronu zostanie marna kiszonka.

Gruba ryba4

Giermku miecz królewski wyjmij!

nazywają go pieszczotliwie "Ilonka"

a teraz dzielnie suwerena oręż przyjmij

na uczcie (z racji inflacji) tylko kiszonka

Pokaż więcej komentarzy (14)

Gruba ryba

w Książki

24

1322 + 1 = 1323

Tytuł: Garro: Knight of Grey

Autor: James Swallow

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Black Library

Format: ebook

Liczba stron: 144

Ocena: 3/10

“Only in death does duty end”

Nowela będąca częścią cyklu The Horus Heresy: Siege of Terra chronologicznie umiejscowiona gdzieś pomiędzy IV a VI tomem (?)

Nathaniel Garro dowiaduje się, że na terytorium opanowanym przez wroga jeden z bastionów, wbrew wszelkim przewidywaniom, wciąż opiera się przeważającym siłom najeźdźców. Wśród obrońców znajduje się jego dawna znajoma Euphrati Keeler.

Charyzmatyczny kapitan Nathaniel Garro jest jedną z najciekawszych postaci uniwersum HH. Nie powinno więc dziwić, że skoro Graham McNeill romantycznie zakończył przygody załogi Sisypheum w “Sons of the Selenar”, tak też i James Swallow postanowił dokończyć historię Garro w ramach niniejszej noweli. Zakończenie pod względem fabularnym raczej nikogo nie zaskoczy, a można nawet stwierdzić, że było mu przeznaczone od samego początku.

Problem w tym, że jeśli by prześledzić wątki Mortariona oraz Keeler, to niestety widać, że autor zignorował przy tym chronologię wydarzeń podstawowych powieści Siege of Terra. Natomiast Astartes szarżujący z mieczem na przemienionego przez moce Chaosu prymarchę jest przegięciem, które mogłoby być opisane jednym zdaniem (zgon na strzała), a zamiast tego przeistacza się w płaczliwy melodramat niedorzeczny nawet jak na standardy Black Library. Słabo.

Kompan

w Kącik Melomana

24

Witam wszystkich i zapraszam na ostatnią ( przynajmniej prowadzoną przeze mnie) Czterdziestą Piątą Edycję o tematyce:

Utwory zespołów i projektów pochodzących z krajów Ameryki Południowej.

*

[Proszę przeczytać poniższe zasady]

do zabawy zgłaszamy pojedynczy utwór z albumu lub EPki (w przypadku gdy podany utwór był wydany tylko jako singiel to podajemy jako singiel). Album/Epka raz użyta blokuje możliwość dodawania innych utworów z niej.*

na jednego uczestnika przypada jedna propozycja*

swoje propozycje wrzucamy do 25.10 (niedziela) do północy w nowym poście z tagiem* 

post z propozycją muzyczną powinien zawierać: _wykonawcę_ i _tytuł_  oraz informację z jakiego albumu/Epki pochodzi*

*

Wołam @Yes_Man @Heheszki @Zyxx @Tomekku @LondoMollari @pingWIN @skorpion

Fanatyk0

@PandzinaWSosieSlodkoKwasnym

co to za połączenie... czekam na jakieś rekomendacje bo mi nic do głowy nie przychodzi.

Tytan2

@Tomekku ja tym razem wybrałem temat i żeby się nie powtarzać z tym co już było w poprzednich edycjach, zaproponowałem coś takiego

Południowoamerykańska scena gotycka

Goth Rock, Post-Punk, Coldwave, Darkwave i pokrewne klimaty. Utwory zespołów i projektów pochodzących z krajów Ameryki Południowej.

Czyli chodzi o zespoły i projekty z Ameryki Południowej grające w szeroko rozumianych klimatach gotyckich. Można wybrać dowolny podgatunek który się w nie wpisuje, byle wykonawca pochodził z Ameryki Południowej. Żeby nie było za łatwo 😉

Pokaż więcej komentarzy (15)

Lider

w Stoicyzm

24

Człowiekowi bardziej wypada śmiać się z życia niźli płakać nad nim. Warto też dodać, że większe zasługi wobec ludzkości ma ten, kto ją wyśmiewa, niż ten, kto żałuje: tamten zostawia choćby odrobinę nadziei, ten natomiast w głupi sposób płacze nad rzeczami, co do których nie spodziewa się żadnej poprawy. A biorąc wszystko pod uwagę, trzeba powiedzieć, że wznioślejszą ma duszę, kto nie powstrzymuje śmiechu, niż ten, kto nie powstrzymuje łez, gdyż pobudza najbardziej umiarkowane uczucia i w tym wielkim przepychu życia niczego nie uważa za wielkie, poważne, ani nawet żałosne.

Seneka, O spokoju ducha