Hejto.pl
Dodaj post

Wpisz coś do wyszukania (minimum 2 znaki)

LevitiliSpecjalista

Dołączył/a:

  • 19 wpisów
  • 56 komentarzy
  • 1 obserwujących

Specjalista

w Hydepark

69piorunów

Nie lubię spotkań z rodziną. Nie traktują mnie poważnie. Mam wrażenie jakby nie dowierzali temu co posiadam i co w życiu osiągnąłem i jest to bardzo przykre.

Od małego mocno się izolowałem. Grałem, uczyłem się w domu, czasami wychodziłem z moimi kolegami ale większość czasu spędzałem w malym ~45m2 mieszkaniu, początkowo z braćmi i siostrą później tylko z mamą jak reszta się wyprowadziła. Moje rodzeństwo jest ode mnie starsze o 8 lat. Często słyszałem od nich teksty podcinające mi skrzydła w stylu "ty tylko grasz", "jakie są Twoje plany na przyszłość?", "co ze studiami?". Jedynie mama naprawdę mnie wspierała.

Pochodziłem z biednej rodziny i wiedziałem że trzeba ciężko pracować i mocno się poświecić żeby coś osiągnąć, mama mnie tego nauczyła. Miałem wizje. Poznałem dobrych ludzi którzy w wielu sprawach mi pomogli. Moi przyjaciele których poznałem na drodze do kariery wykazywali mną większe zainteresowanie niż moja rodzina - i to jest najbardziej przytłaczające. Każda moja próba była przez rodzinę kwestionowana, tak jakby wiedzieli sami co dla mnie jest ważniejsze. Troską bym tego nie nazwał. Nie poszedłem na studia to pojawiło się nie zrozumienie i krytyka, przecież wszyscy chodzą. Gdy dostałem swoją pierwszą pracę mając 20 lat o której marzyłem, nie usłyszałem gratulacji. Gdy rok później zmieniłem pracę na 2x lepiej płatną w większym mieście, też nie usłyszałem szczerych gratulacji, ciężko mi było się tym pochwalić, a jak raz to zrobiłem w domu żony mojego brata (do którego często przyjeżdżaliśmy) wszyscy mieli skwaszoną minę, bo chwalę się osiągnieciami a obok siedzi siostra bratowej z dobrego domu która nadal po studiach nie potrafi znaleźć żadnej pracy i siedzi smutna.

Dzisiaj mam wiele i jestem przekonany że finansowo osiągnąłem szczyty których moje rodzeństwo pewnie nie osiągnęło. Bo jak dużo znacie osób które zarabiają miesięcznie po 30-35k netto? Nawet gdy kupowałem mieszkanie w Warszawie wszyscy traktowali to z niedowierzaniem. W życiu nigdy nie chodziło mi o kasę, ta pojawiła się sama. Chciałem po prostu zostać zauważony i doceniony. Zawsze gdy przyjeżdżam w rodzinne strony czuje się wśród rodziny jak dzieciak bo pracuje w dziecinnej branży i klikam w kąkuter. Zawsze niewystarczający dla otoczenia. Gdy mówię o swojej pracy która mnie fascynuje i gdy chwale się projektami, reszta nie wykazuje zainteresowania i bardzo szybko zmieniają temat. Wolą rozmawiać o kuzynce bratowej która idzie na medycynę, lub o bracie bratowej który idzie na prawo ciesząc się, chwaląc i wieszcząc przed wszystkimi jego ogromny sukces zawodowy i finansowy - wystarczyło że powiedziałem "ale przecież większość prawników zarabia grosze" to się oburzyli, jakbym im igłę w serce wbił.

Czasami chciałbym po prostu usłyszeć od rodziny "stary, jestem z Ciebie dumny, daleko zaszedłeś". Zamiast tego widzę w nich zazdrość, niezrozumienie jak mi, bez studiów udało się tyle osiągnąć. Myślałem nawet że jeśli śmierć weźmie mnie pierwsza przygotuje za w czasu testament a całe moje oszczędności wraz z mieszkaniem przekaże na jakieś cele społeczne, tak by nikt z nich nie dostał ani centa.



Pokaż więcej komentarzy (41)

Specjalista

w Hydepark

5piorunów

Znacie pewnie te słowa: żeby pracować nad sobą, rozwijać się i nie stać miejscu a dobro i szczęście samo się do nas uśmiechnie? Ja poznałem je aż za bardzo.

Wierzyłem w to. Nie mam jednak powodu do narzekania bo u mnie wiele rzeczy się udało osiągnąć po przez ciężką pracę. Mam praktycznie wszystko, swoje mieszkanie w dużym mieście prawie już spłacone, bardzo dobrą sytuacje finansową, rozwijającą pracę, bardzo wysokie zarobki. Wszystko jednak kosztem tkwienia w wielkiej samotności. 30 lat na karku.

Chciałbym czuć się szczęśliwy, chciałbym się cieszyć życiem ale czuje pustkę. I najgorsze w tym jest to ze nie jestem jedyna osobą która przechodzi przez takie problemy. Ludzie się odizolowali. Rozmowy nie są szczerze, są często na siłę. Niby mam dziewczyne ale czuje się tak jakbym jej nie miał.

Chciałbym to zmienić, ale nie wiem jak. Jednego dnia czuje się szcześliwy by kolejnego mieć doła. To jest taka bezradnosc, bezsilnosc, zwatpienie, rezygnacja - nawet gdyby stanela obok mnie kobieta 10/10 i z wygladu i z charkateru to pewnie i tak bym odpuscil. Zbyt wiele razy przejechalem sie na relacjach i zwiazkach. Jedyna rzecz ktora sprawia mi radość to praca która jest moim hobby i kilka aktywnosci sportowych ktore ostatnio zaczalem uprawiac. Chcialbym miec przy boku szczerych przyjaciol i kobiete przy ktorej poczuje sie jak w domu i z ktora moglbym zalozyc w przyszlosci rodzine.

Pokaż więcej komentarzy (14)

Specjalista

w Hydepark

11piorunów

Pytanie do mężczyzn ale jak u was wyglądał temat posiadania dzieci? Czy chec posiadania dziecka wyszła naturalnie, po prostu czuliście że to ten moment czy raczej było to z rozsądku w stylu "mam 30 lat, czas na dziecko", "moja kobieta chce, kocham ja, wiec zrobimy sobie dziecko".

Zblizam sie do 30ki powoli i nie czuje sie na to psychicznie gotowy i nie wiem czy kiedys bede. Mojej dziewczyne nagle cos sie odmienilo i widze ze chcialaby mimo ze ma przeciwskazania od lekarza ze u niej posiadanie dziecka moze byc ryzykowne (musialaby sobie wszczykiwac jakies strzykawki by nie dostać zatoru).

Mój organizm włącza się w natychmiastową samoobronne, nie wyobrażam sobie siebie w tej roli. Jestem na swiecie praktycznie sam, od rodziny jestem odciety z roznych personalnych pobudek, nie chcialbym sprowadzac na swiat dziecka w dysfunkcyjnej rodzinie z zaszlosciami. Mam duże zamieszanie w głowie. Niby moja sytuacja zawodowa jest stabilna, to jednak pewne doświadczenia z przeszłości jak i same dzieciństwo mocno mnie zraziło do posiadania dzieci i wzięcia na siebie takiej odpowiedzialności. Chodzę do psychologa od roku i zmagam sie z wieloma kompleksami i problemami (zaburzenia obsesyjno-kompulsywne, ciągle poczucie bycia przytłoczonym obowiązkami, stres, nerwica).

Po prostu zadaje sobie pytanie i wam co trzeba czuć żeby zdać sobie sprawę ze to już czas. Wokół widzę wielu znajomych z dziecmi ale może tylko kila par mówi o dzieciach w superlatywach, inni mowa "mam ich dosyc, nie moge sie skupic na pracy", "nie potrafie sie wyspać, ciągle beczy o byle co", "mój dzieciak ma adhd, strasznie mnie wkurza, ciężko z nim wysiedzieć". Nie widzę w nich radości a bardziej złość, zmęczenie, przykryte maską fałszywego poczucia szczęścia.

Można na to odpowiedzieć w stylu "to zamiast wiazac sie z kobieta ktora chce miec dzieci, zwiaz sie z taka ktora nie chce", ale to nie jest takie proste bo ja sam do konca nie wiem czy chce czy nie chce, poza tym moja aktualna partnerka jeszcze rok temu byla przeciwna a teraz zmienila zdanie. Moze gdyby moj zwiazek byl idealny pozbawiony wad i klotni a ja bylbym w pelni szczesliwy to moze chec narodzilaby sie sama?

Nigdy o tym w taki sposob nie myslalem, po prostu wiem ze czas ucieka mi przez palce a ja nie wiem w ktorym kierunku zmierzac. Po 30 tce znajomych ubywa, zakladaja rodziny, efektem czego czlowiek staje sie coraz bardziej samotny. Miec 40 lat i nie miec wlasnej rodziny musi byc pewnie bardzo przygnebiajace.

   

Pokaż więcej komentarzy (21)

Specjalista

w Hydepark

11piorunów

Ostatnio rozmawiałem z kumplem o kobietach i zostałem sprowadzony do podłogi za swoje staroświeckie poglądy i przyzwyczajenia, więc zadam wam proste pytanie - czy wolne związki i rozwiązłość kobiet to w dzisiejszych czasach coś zupełnie normalnego i akceptowalnego, np. w takiej Warszawie?

Dyskusja zaczęła się od tego że powiedziałem że nie wyobrażam sobie być z kobietą która miała więcej niż ~5-10 partnerów seksualnych (zależy od wieku oczywiście ale mowie o przedziale 20-28 lat). Dobrze jeśli ma jakieś doświadczenie w sprawach łóżkowych ale jeśli ma 23 lata i pruła się już z 15 to u mnie jest skreślona, nie wazne jak inteligentna jest i nie ważne czy ma doktorat z fizyki, dla mnie jej wartość spada mocno. Mam pewne zasady którymi się kieruje i uważam to za mocno prymitywne. Seks jest super, ale rozwiązłość sugeruje skłonność do skoku w bok w każdej chwili a na podstawie tego ciężko będzie zbudować trwały i solidny związek. Zostałem wyśmiany, a kumpel próbował mnie zdyskredytować i usilnie przekonać że to już przeszłość. Zareagował ze złością gdy powiedziałem mu że akurat żyje w bańce i dlatego uważa to za coś normalnego. . Dla niego seks to tylko seks i nie ocenia partnerki przez pryzmat tego ilu miala partnerów seksualnych, nawet gdyby miala 30-40 to by nie mial z tym problemow. Dodal tez ze nawet by tego tematu nie poruszal. Troche zaleciał hipokryzją gdy powiedział że gdyby zapytala go laska ile miał partnerek, to by skłamał bo miał ich zbyt wiele - więc jakieś poczucie niepokoju w sobie posiada. Dodał również że w zna wielu ludzi, ktorch znam nawet i ja, ktorzy normalnie za obopólną zgodą prują się z innymi partnerami i partnerkami już po małżeństwie, nazywając to "wolnym związkiem", bo traktują seks bardziej jako zaspokojenie potrzeb niż czułość czy miłość wobec wybranej osoby. Odebrałem to jako błąd przeżywalności - opieranie całego konstruktu w oparciu o swoje prywatne doświadczenia.

Troche mi tym namieszał w glowie. Mam swoje zasady, moralność. Osiągnałem w życiu wiele i wiązać sie z kobietą która nie potrafila ostudzić swojego popędu świadczy w moim odczuciu o jej niedojrzałości emocjonalnej. Jak to wygląda z waszej perspektywy?

   

Pokaż więcej komentarzy (17)

Osobistość

w Hydepark

1piorunów

Moje pytanie jest poważne, nie chcę tutaj gimbohejtu tylko konstruktywne odpowiedz.

Ja wiem, że dzisiejsi młodzi ludzie maja problem z kupnem nieruchomości (dzisiejsze ceny są nierealne jak ktoś wchodzi na rynek), pytanie do dzisiejszych 30 Latków. Jak się opieprzaliscie, że do dzisiaj nie macie swojej chaty?

Ledwo co mam średnie wykształcenie (w sumie to niezdalem w technikum i poszedłem do zawodowki plus jakies studium by mature aby zdać) rodzice nie dali mi ani grosza a w swoim życiu mieszkam już w 3 mieszkaniu. Nie mam żadnego kredytu, kasę mam z pracy na budowie plus dodatkowa kasa ze sprzedaży wcześniejszych mieszkań. Co Wy robiliście z kasą zamiast ja inwestować?

---

Kliknij tutaj, aby odpowiedzieć w tym wątku anonimowo
Kliknij tutaj, aby wysłać OPowi anonimową wiadomość prywatną
ID:
Post dodany za pomocą AnonimoweHejtoWyznania: https://anonimowehejto.pl - Zaakceptowane przez: HannibalLecter

Pokaż więcej komentarzy (23)

Osobistość

w Hydepark

118piorunów

Nigdy sobie nie zdawałem sprawy jakie życie jest kruche dopóki nie zachorowałem. Przez ostatnie kilka tygodni zrozumiałem że ten maraton i pogoń za lepszym jutrem, sprawia że zapominamy się zatrzymać na chwilę, wziąć głęboki wdech i podziwiac to co nas otacza. Chcemy mieć lepsze samochody, większe domy, dobrze się ubierać, imponować ludziom którzy nas otaczają, za cenę czasu którego już nie odzyskamy.

Dopiero teraz zaczynam rozumieć że to wszystko nie ma najmniejszego sensu jeśli nie masz obok kogoś z kim możesz to wszystko dzielić. Mogę mieć najlepsze auto, najwiekszy dom i największy jacht, ale i tak na koniec dnia kładziesz się do pustego łóżka i budzisz się ze samym sobą. Zapominamy co w życiu jest najważniejsze - czas. Którego ciągle nam brakuję bo ciągle żyjemy w pogodni za lepszym jutrem ale jakie znaczenie ma lepsze jutro jeśli brakuje w nim szczęścia. Wiem że powiedzenie typu "wolę być nieszczęśliwy w Ferrari niż szczęśliwy w Passacie", jest nic nie warte a człowiek uświadamia to sobie dopiero wtedy jak wiesz ze koniec jest już bliski.

Musiałem to z siebie wydusić bo niestety przegrywam tę wojnę. Choroba to niestety szmata z którą często ciężko jest wygrać.

---

Kliknij tutaj, aby odpowiedzieć w tym wątku anonimowo
Kliknij tutaj, aby wysłać OPowi anonimową wiadomość prywatną
ID:
Post dodany za pomocą AnonimoweHejtoWyznania: https://anonimowehejto.pl - Zaakceptowane przez: HannibalLecter

Pokaż więcej komentarzy (23)

GURU

w Bojówka Piekarska

77piorunów

Dzisiaj zmierzyłam, ile energii pobiera pieczenie jednego bochenka chleba (no, chyba że dwa na raz się wsadzi do piekarnika, to dwóch). Piekarnik rozgrzewa się kilkanaście minut, proces pieczenia trwa 30 minut (grzałka po osiągnięciu danej temperatury nie pracuje cały czas, tylko włącza się, żeby dogrzewać).

Piekarnik rozgrzewany do 230 stopni Celsjusza, maksymalna pobierana przez piekarnik moc to 2,2 kW.

Cały proces zużył praktycznie równo 1 kWh mocy.

Aktualnie cena 1 kWh w taryfie G11, poza limitem to ok. 1,30 zł brutto z przesyłem.

Koszt 300 g mąki to 1 zł (kupuję kilogram za 3,20 zł)

Koszt soli, wody z kranu oraz mąki w zakwasie jest pomijalny (10 gr mąka, zaokrąglijmy z resztą do 20 groszy)

Koszt upieczenia u mnie jednego bochenka chleba (waga ok. 560 g) to 2,50 zł.

Przy pieczeniu dwóch chlebów na raz, kosz ten by zmalał do 1,85 zł za bochenek.

Mycia miski i akcesoriów nie liczę, bo ich nie myję - przy codziennym pieczeniu nie ma sensu 😁 Chyba od miesiąca nie umyłam miski, w której wyrabiam ciasto. Po pierwsze bardzo dobrze wyrabia się gluten, więc w misce praktycznie nic nie zostaje, a jakieś odrobiny po odstawieniu miski wysychają, potem potem tylko obstukuję miskę nad zlewem i same odpadają 😁

 

Pokaż więcej komentarzy (21)

Specjalista

w Hydepark

0piorunów

Pracuje w takiej niszy ze pracy mam aż nadto a ofert pracy przybywa co chwile. I generalnie mam 3 opcje którymi mogę podążać:

1. Zostać tu gdzie jestem. Polska firma. Mam tutaj pozycje kierownicza, zarobki świetne o których wcześniej nie marzyłem, solidny plan firmy na przyszłość, czuje się niezależny i każdy na mnie polega, minusem jest to ze mój zespół jest mały bo 5 os, ostatnio pracuje mało i jestem znudzony, brakuje mi jakieś więzi, każdy pracuje z różnych rejonów polski a ostatnio trochę się nudzę i będzie tak przez najbliższy rok bo dopiero rozkręcamy nowy projekt dla klienta/inwestora. W dużej mierze płaca mi dużo dlatego bo ciezko znaleźć kogoś na moje miejsce i nie chcą zebym uciekł ale tez prawda jest taka ze wykonuje prace solidnie i wiem kiedy skończyć dana rzecz czego poprzedni lider nie ogarniał.
2. Dostałem propozycje pracy od zagranicznej firmy co utworzyła tutaj nowe biuro i składają nowy zespół. Firma bardzo stabilna i kasy maja aż nadto. Oferują mi trochę więcej niż mam teraz. Znam tam pare osób. Możliwe ze będę jeździł na delegacje raz na jakis czas. Tyle ze właśnie, to jest firma z zagranicy, nie chce być pod nimi, a czuje ze tak właśnie będzie. Czuje ze nawet jeśli będę tu kierownikiem czy jakimś seniorem to będę czuł się jak junior przez tych z zagranicy. Do tego projekt nie wydaje się być w pełni pewny, jest zbyt dużo ruchomych elementów które mogą nie wyjść.
3. Dobry przyjaciel rozkręca swoją firmę. Zatrudnia już w niej pare osób i bierze mnie pod uwagę bo znamy się od dawna i mamy dobry kontakt. Oferuje spoko warunki ale kasy mniej (25% mniej od tego co mam teraz i 30-35% mniej od tego co oferuje 2.). Plus jest taki ze u niego liczy się efekt wykonanej pracy wiec nie będę musiał pracować 8h dziennie, a powiedzmy 4-5h. Będę miał tez czas na swoje projekty po pracy bo założyłbym działalność wiec potencjalnie mógłbym zarobić trochę więcej. Do tego ludzie w jego zespole są bardzo cool i jak bylismy tydzień temu na wspólnym wypadzie to było bardzo pozytywnie, zero narzekania, każdy miał coś ciekawego do powiedzenia. Czułem w nich naprawdę zespół który wspólnie siebie nakręca do działania.

  

Pokaż więcej komentarzy (6)

Gruba ryba

w Hydepark

409piorunów

Jak pomyśle że taki WOŚP uzbiera 200 milionów, a na propagande partyjną wydajemy 10x tyle to mnie c⁎⁎j strzela. Pomyślcie ile to jest wysiłku i wspólnego działania całego narodu żeby uzbierać 200 mln. Pomnóż to x10 i powiedz mi jak to jest możliwe że ci przysłowiowi zwykli ludzie tego nie widzą, że to im nie przeszkadza? Przecież to jest poziom Białorusi. K⁎⁎wa jeszcze z tym discopolo wszędzie za te pieniądze to jest jak plucie w ryj.

Na każde 10zł które wrzucisz do puszki, rząd przeznaczy 100zł na propagandę.

Pokaż więcej komentarzy (20)

Specjalista

w Nieruchomości

2piorunów

Zrobiłem sobie wycenę kuchni. Narazie muszę zdemontować stara na co składa się demontaż kafelek, rozebranie mebli, otynkowanie, nałożenie nowych kafelek, elektryka i hydraulika. I taka usługa została mi wyceniona na 12 tys złotych, robocizna na 10k, materiały na 2000. Nie wliczając kosztów kafelek. Warszawa, kuchnia 290x168cm. Czy to nie jest ciut za dużo?

 

Pokaż więcej komentarzy (11)

Specjalista

w Nieruchomości

14piorunów

Mnie taka rzecz ciekawi. Na grupach z wynajmem jest duży wysyp różnych ofert mieszkaniowych na wynajem. Ceny są jakieś chore. Poniżej mieszkanie na Bielanach (i to nie jakieś bliskie), 52m. Pytam tak serio, ktoś to wynajmuje? Te oferty schodzą?

Mnie to nie dotyczy bo już nie wynajmuje a ratę mam niska ale jak patrzę na te ceny wynajmu to jakoś ciezko mi w to uwierzyć.

Ja jeszcze niedawno bo rok temu wynajmowałem m na Żoliborzu obok metra Marymont za 2800zl ze wszystkim nawet z parkingiem w cenie po okazjonalnej cenie 1zl na miesiąc bo tak się z właścicielem dogadałem.

Pokaż więcej komentarzy (7)

Twórca

w Seriale

13piorunów

Nie rozumiem fali negatywnych komentarzy dotyczących obsady Belli Ramsey jako Ellie. Owszem nie jest idealnie podobna do postaci z gry, ale póki co aktorsko sprawdza się bardzo dobrze. Mam wręcz wrażenie że jej typ urody bardziej pasuje mi do postaci zadziornej, niepokornej i buntowniczej nastolatki. A mówię to jako fan gry od samego początku. Zobaczymy jak to się w przyszłości rozwinie ale ja trzymam kciuki bo czuję że to był bardzo dobry wybór.

   

Pokaż więcej komentarzy (9)

Gwiazdor

w Hydepark

229piorunów

Cześć wszystkim!

To mój pierwszy post na Hejto, a jestem z Wami od października. Chciałbym Wam opowiedzieć historie mojego syna Ignacego, chorującego na epilepsje lekooporna i zarazem poprosić o 1,5% na jego rehabilitacje.

Igi urodził się 17 stycznia 2020r. Poród był przez cesarskie cięcie. Po urodzeniu dostał 10 punktów. Po 2 dniach już był w domu i wszystko do 6 miesiąca życia było wspaniałe. Nadszedł 12 lipca 2020r. Siedzieliśmy z żona przy ognisku, go przyszła babcia i powiedziała, ze Igi jakoś dziwnie płacze. Gdy poszliśmy do niego zobaczyłem, ze puchnie mu głowa z prawej strony. Szybka decyzja, jedziemy do szpitalach. Po drodze w samochodzie stracił przytomność. Tu już wszystko działo się błyskawicznie z jednego szpitala transport do drugiego i po tomografii decyzja, otwieramy czaszkę jest krwiak podtwardówkowy. Operacja nawet nie wiem ile trwała, bo czas nam się zatrzymał… miliony myśli co, jak, gdzie, dlaczego o co w ogóle chodzi, jaki krwiak, skąd ? Operacja się udała, krwiak został ewakuowany. Przychodzi do nas neurochirurg i mówi, ze syn miał starego krwiaka, niewiadomego pochodzenia. Przeprowadzają z nami wywiad, godziny rozmów, szukania przyczyny i nagle syn dostaje do tego wszystkiego jeszcze  udaru. Który powoduje niedotlenienie prawej strony mózgu i lewostronny niedowład. Lekarze informują ze miał jeszcze incydent padaczkowy. Dostaje pierwszy lek na epilepsje. Po tygodniach w szpitalu Igi zaczyna wracać do zdrowia. Zaczyna sam przełykać, bawi się zabawkami pomimo ze ma lewą stronę zdecydowanie słabsza. Wracamy do domu! Tutaj jest już tylko lepiej. Uśmiecha się, bawi, zaczyna gaworzyć! Przychodzi październik i gdy trzymam go na rękach, czuje jak wiotczeje i tak dziwnie mu opada głowa. Zapala się z tylu głowy lampka, ze to może być atak padaczki. W tajemnicy przed żona konsultuje się z neurologiem który opiekował się Igim w szpitalu. Każe przyjechać na badania. W badaniu EEG we śnie wychodzą wyładowania w mózgu powodujące epilepsje. Pierwszy lek Vetira zostaje wycofany i wprowadzony nowy Convulex. Po kilku tygodniach brania ataki ciagle przybierają na sile i jest ich coraz więcej. Zmiana leków… stary wycofujemy i wprowadzamy nowe, aż 3 na raz ! Depakina, frisum, topamax nie pomagają, ataków jest coraz więcej. Lekarze proponują wlewy sterydowe zgadzamy sie… tutaj tez zero efektów. Ignacy przestaje sie rozwijać wręcz cofa sie w rozwoju. Jesteśmy z żona załamani. Zmieniamy lekarza, bo tutaj ewidentnej sobie nie radzą. Udaje nam sie dostać do jednego czołowych polskich neurologów dziecięcych. Wycofujemy wszystkie leki i wprowadzamy nowy jeden, Trileptal. Tez zero efektów… znowu zmiana lekarza na kolejnego znanego i wprowadzamy CDB i nic jest tylko gorzej. Igi już tylko leży i przewraca oczami, ataków już mamy od 50 do ponad 100 na dzień. Tylko w nocy gdy śpi nie ma incydentów. Zaczynam z żona czytać wszystko co uda sie znaleźć w internecie. Decyzja schodzimy z leków, bo skoro epilepsja przybiera na sile, a leki nie działają, to po co je brać ? Żaden lekarz nie chce pomoc zejść z leków. Zaczynamy schodzić sami przy pomocy innych rodziców. Nagle …. Igi zaczyna sam siadać ! Zaczyna sam brać jedzenie do ręki i jeść ! Zaczyna poprostu żyć ! Niestety ataki jak były tak są, ale rozwój ruszył jak burza, ewidentne leki go hamowały. Zaczynamy go intensywniej niż wcześniej rehabilitować z dwóch dni w tygodniu robią sie 4 rehabilitacji. 3 dni są na NFZ jeden dzień prywatnie. Do tego zaczynamy co dwa miesiące prywatne turnusy rehabilitacyjne trwające od tygodnia do dwóch. Koszt takiego tygodnia, to w zależności od ćwiczeń 1500-2500zl. Ciagle mamy ta padaczkę i nie możemy sobie z nią poradzić. Zaczynam czytać o medycznej marihuanie i decyduje sie spróbować. No i sie zaczęło… OD 3 MIESICECY DO DZIŚ NIE MAMY NAWET JEDNEGO ATAKU!!!!!!!!! Przy jednej kropli wieczorem praktycznie z dnia na dzień ze 100 ataków na dzień zeszlismy do zera ! Igi zaczyna na nowo gaworzyć, zaczyna stawać sam na kolanach. Kupujemy mu nareszcie ortezy, by zacząć go pionizowac i uczyć chodzić. Bo gdy miał ataki, nie było możliwości go uczuć. Od kilku dni mamy pionizator i zaczynamy działać już pełna para. W tej chwili Ignacy ma 3 lata i jest pełen życia i chęci by stanąć na nogi! Nie chcemy żadnych zbiórek pieniędzy, bo dajemy sobie radę. Chcemy tylko prosić Was o 1,5% by dołożyć mu jeszcze kilka turnusów.

Ignacy Lipiński

KRS 0000186434

Nr subkonta 425/L

Bardzo dziękujemy za 1,5 %

Gwiazdor21piorunów

@Petrorogal kolego nie doczytałeś ( ͡° ͜ʖ ͡°) ja nie chce by mi ktokolwiek przelewał jakiekolwiek pieniądze. Ja tylko proszę o przekazanie 1,5%

Kosmonauta7piorunów

@Krzyszt00f Widziałem ale jak wspomniałem wolę na schronisko :smiley:

Pokaż więcej komentarzy (34)

Koneser

w Hydepark

704piorunów

Cześć wypada się przywitać więc pozdrawiam z   i życzę każdemu 

Debiutant0piorunów

@IwillcatchU Pływasz cały czas na tych samych kursach czy miałeś też okazje pływać po Oceanach? Jeżeli tak to pływałeś np. po Spokojnym? Przeżyłeś kiedyś sztorm, widziałeś ogromne fale obijające się o okręt?

Koneser0piorunów

@LuftWaffelki na każdym statku trafia się inny rejon pływania i inne porty. Z oceanów to indyjski miałem okazję przecinać kilka razy na kontenerowcu który miał linie Chiny - Afryka, innych nie, raczej trafia mi się żegluga przybrzeżna bardziej. Ogólnie czym większe statki tym mają dłuższe trasy.
Sztormy tak ale to jest wpisane w zawód nic innego nie pozostaje jak się przemęczyc te parę dni złej pogody

Pokaż więcej komentarzy (39)