1163 + 1 = 1164
Tytuł: Szachy na wietrze
Rok produkcji: 1976
Kategoria: Dramat
Reżyseria: Mohammad Reza Aslani
Czas trwania: 1h 33m
Ocena: 8/10
Film został zakazany po rewolucji islamskiej w Iranie i przez dekady uchodził za zaginiony. Oryginalne taśmy odnaleziono dopiero w 2014 roku w Teheranie (m.in. w beczce z ryżem w sklepie ze starociami), a po gruntownej odrestaurowanej wersji dzieło wróciło na światowe ekrany jako „święty graal” irańskiej Nowej Fali.
Umiera matrona, zostawiając po sobie spadek. Kto jednak go zdobędzie nie jest oczywiste. Prawa do niego powinna mieć kaleka córka kobiety, ale spuściznę chce przejąć mąż zmarłej kobiety oraz jego siostrzeńcy, bo facet nie ma potomków. W tle pokojówka córki, która romansuje z jednym z siostrzeńców.
Coś, co wygląda na wewnętrzną walkę, zaczyna przybierać dziwny tor, gdzie nagle wszystko jest możliwe. Intryga jest w stylu slow-cinema i nie ma naleciałości takich typowych intryg, to faktycznie szachy na wietrze. Ja na przykład nie czytałam nic o tym filmie i dopiero w połowie filmu zrozumiałam, że tam nie ma alegorii, tylko faktyczna realna intryga, która się zawęża do rozwiązania w finale.
Film zrobiony wyłącznie w pomieszczeniach (no dobra, jest też parę scen przed domem). Dość ciekawe zabiegi realizacyjne - sceny w piwnicy z dużymi szklanymi słoikami albo drewniany wózek, na którym jeździ główna bohaterka - to są rzeczy, które ładnie wchodzą do głowy widza i zostają.
Nie dłużył mi się, postacie są dość dobrze zarysowane, ale największe wrażenie robią właśnie te wnętrzarskie zdjęcia, w którym dzieje się praktycznie cała akcja filmu.
Wygenerowano za pomocą https://filmmeter.vercel.app
#filmmeter #filmy #kinozmahjongiem