Gorące — ostatnie 3 godziny

#biwakowanie #menelcraft
A idę se do lasu.

Rosyjska gospodarka mocno hamuje. Kontrataki Ukrainy paraliżują zakłady przemysłowe, zakłócają łańcuchy dostaw i napędzają inflację. A nowe podatki niszczą mały i średni biznes. Zbrojeniówka już nie napędza wzrostu rosyjskiego PKB, bo popyt konsumencki maleje coraz szybciej. #wiadomosciswiat #rosja

Przez chwilę myślałem, że go tam oczerniają, jednak po przewertowaniu komentarzy, to wszyscy lubią tę mapy i w sumie " @Swietlan łączy ludzi" 🙂
#swietlanmaps #mapy #regionalizmy #facebook

292 535,31 - 0,68 - 2,21 - 8,26 = 292 524,16

Ronda zrobiła na nas ogromne, pozytywne wrażenie. 😃

#ksiezycowyspacer

---

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

#tramwaje #kitku #koteczkizprzypadku

Wszedł do kabiny koleżanki jak do siebie xD jako że ma już kotki, pacjent odstawiony do TOZ

Shattuckit

* Nazwa pochodzi od nazwy miejsca odkrycia - kopalni Shattuck w Bisbee (Arizona)

* Jest minerałem o barwie od jasnoniebieskiej do ciemnoniebieskiej. Przeświecający do nieprzezroczystego. Połysk szklisty do jedwabistego

Fot. Spirit Nectar (fb)

#mineraly

Co jest stolica polski?
- war…?
- koczyk?

XD

#rodzicielstwo

39 375,96 + 6,00 = 39 381,96

Zostawiłem dzieci przy bajkach i pobiegłem na te trochę ponad pół godziny.

Wiało i padało. Do tego wyszło mi trochę za szybko na "regenerację" ale co tam.

#sztafeta #bieganie

*

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

#bojowkapiekarska
Chleb dla belgijskich sasiadow

Oni mają miliard kompletów nart i pożyczają nam na sezon

Ja dostarczam im chleb bo „smakuje jak ich belgijski, a ten austriacki jest fuj”

Uobiad, mial byc nagroda dla grzecznego erwinka co wyslal duzo cv a uja wyslal bo Claudini lezal rano a sam nie bede tych ATSow wstawial do cv przy kazdej ofercie Wiec troche tak wyszlo.

#obiad #gownowpis #gotowanietomojapasja

1406 + 1 = 1407

Tytuł: Kwiaty dla Algernona

Autor: Daniel Keyes

Kategoria: fantasy, science fiction

Wydawnictwo: Rebis

Format: ebook

Liczba stron: 298

Ocena: 10/10

“Jako człowiek upośledzony miałem wielu przyjaciół. Teraz nie mam ani jednego.”

Na mój setny wpis do bookmetera w tym roku wybrałem “Kwiaty dla Algernona”, ponieważ jest to jedna z pozycji, które zapisałem na listę do przeczytania dzięki waszym recenzjom na hejto. Ponadto potrzebowałem krótkiej zamkniętej historii, żeby zresetować mózg po ultramaratonie Herezji Horusa. Książka okazała się strzałem w dziesiątkę.

“Kwiaty dla Algernona” opowiadają historię Charliego Gordona, upośledzonego umysłowo trzydziestokilkulatka, który pewnego dnia poddaje się eksperymentalnej operacji mającej zwiększyć jego iloraz inteligencji. Zabieg okazuje się pełnym sukcesem: Charlie zaczyna szybko się rozwijać, rozumieć coraz więcej, znika dziecięca naiwność. Musi nauczyć się żyć na nowo.

Na szczególną uwagę zasługują dwa elementy. Po pierwsze forma - opowieść przyjmuje formę dziennika Charliego, gdzie wraz z postępami bohatera można obserwować nie tylko rozwój jego umiejętności poznawczych, ale i językowych. Daje się wyczuć pewną dozę infantylnego, teatralnego melodramatyzmu charakterystyczną dla lat sześćdziesiątych, ale nie przeszkadza ona w odbiorze.

Po drugie, pomimo, że książka powstała ponad pół wieku temu, to rewelacyjnie przedstawia dysonans pomiędzy rozwojem kognitywnym, a emocjonalnym wraz z pewnymi zachowaniami, o których obecnie wiemy, że są typowe dla dzieci w spektrum autyzmu, u których umiejętności społeczne również często nie nadążają za postępem intelektualnym.

Lektura, mimo, że relatywnie krótka, okazała się bardzo intensywna pod względem emocjonalnym, szczególnie wspomnienia z dzieciństwa bohatera, które dopiero po zabiegu zaczynał rozumieć.

Wciągnąłem tę książkę w dwa dni, korzystając z każdej możliwej okazji, by przeczytać choć kilka stron nawet podczas gotowania makaronu czy przerw w pracy, więc bez wahania dołączam do chóru polecających.

#bookmeter #ksiazki #czytajzhejto

Dawno mnie tu nie było. Z różnych powodów. Głównym było to co Wam napisałem grubo ponad rok temu o tym, że zrobiłem kaszojada mojej dziewczynie.

Potem jeszcze kupiłem dom i go wyremontowałem w 2 miesiące z pomocą taty i przyszłego teścia, tak żebyśmy zdążyli się wprowadzić jeszcze przed porodem. Poród może kiedyś też wam opiszę, bo był turbo traumatyczny i trudny. Prawdę mówiąc, to już raz opisałem i miałem tu wysłać, ale nie dałem rady. Koniec końców dziecko zdrowe i partnerka też.

Powiedzieć, że moje życie wywróciło się do góry nogami, to nic nie powiedzieć. Najgorszy jest brak czasu. Rower, motocykl i inne pasje zeszły na dalszy plan. Nie mam czasu żeby zrobić wszystko co planuje na ogrodzie. Nie mam czasu trenować do triathlonów. Niemal w każdy weekend mamy gości, co mnie powoli irytuje, ale to ukrócę.

Mimo tych narzekań, to z posiadania bombelka jestem zadowolony i bez wahania... zrobiłem drugiego kaszojada mojej dziewczynie 🙂

Wszystko planowane, generalnie ja chciałbym 3, ona jednak jest kategorycznie na nie i jej się nie dziwię. Po traumie z pierwszym porodem i tak bardzo szybko chciała drugiej ciąży. To, że trzeciej nie będzie już zaakceptowałem.

I teraz do sedna.

Znamy już płeć na 90% - dziewczynka, druga.

I ja jak się o tym dowiedziałem, to się załamałem. Bardziej niż bym się tego spodziewał. A w zasadzie w ogóle się takiej reakcji u siebie nie spodziewałem.

Cieszę się że na usg wyszło wszystko dobrze, cieszę się że będę miał 2 dziecko, 2 córkę.

Jednocześnie czuje pustkę, mam wrażenie, że zamknęły się już przede mną jakieś drzwi. Czuję jakby mi ktoś położył ciężki kamień na klacie.

Zawsze pragnąłem mieć także syna. Teraz już nie stworze więzi ojciec-syn. Nie przekażę swojego chłopskiego rozumu, nie pokaże mu męskiego świata, w końcu, jakkolwiek płytko to nie zabrzmi, nie przekażę dalej nazwiska, mój ród po mieczu wygaśnie. Czuje, że poświęciłem bardzo dużo, a los sobie ze mnie właśnie zakpił.

Nie potrafię o tym myśleć, bo się rozklejam. I znów mam ochotę usunąć wpis, bo se pewnie tylko wstydu przyniosę heh. Ale co tam.

I tak, wiem, że inni mają gorzej.

#ojcostwo #dzieci #zwiazki #zalesie

Miał być szkic, ale prosił się o dokończenie.

Więcej prac: Insta | Cara

#grafika #tworczoscwlasna

Jesień trwa w najlepsze a najnowszy harlejek właśnie przyjechał, tak więc można zaczynać nowy projekt. W głowie mam już kilka pomysłów.

Pierwszy i najbardziej kuszący mnie to założenie zawieszenia typu "springer" czyli zamiast klasycznych lag i hydrauliki mamy odkryte sprężyny. Lans over 9000 i niestety podobnie jest z ceną, bo za używane zawieszenie zdemontowane z motocykla albo współczesną kopię dobrej jakośc trzeba wydać w okolicach 10k. Od cholery, z drugiej strony mało co daje taki efekt wizualny. Są tańsze alternatywy z Chin, ale z ich jakością jest trochę nie wiadomo jak, więc wychodzi że chyba lepiej albo grubo, albo wcale.

Drugi pomysł, to "faux patina" czyli malowanie zrobione tak, żeby motocykl wyglądał na stary i zaniedbany. Nic nie zastąpi oczywiście prawdziwej rdzy, ale istnieje sporo technik jej przyzwoitego odwzorowania. I tu wszystko ładnie łączy mi się w jedną, spójną całość, bo okazuje się, że techniki robienia oszukańczej rdzy na aucie lub motocyklu są bardzo podobne do tych, której używałem bawiąc się w #modelarstwo - malowanie warstwami, washe, gąbka z farbą i różne takie. Robienie zardzewiałych czołgów zawsze do mnie przemawiało (mimo że zaczęty dawno temu Ferdinand dalej czeka na skończenie), więc fajnie będzie zrobić to w skali 1:1 a nie 1:35. Motocykl planuję zrobić w kolorze beżowym lub piaskowym, po pierwsze wygląda "retro", po drugie na takim fajnie można odzworować rdzę i zacieki, bedzie to ładnie kontrastować. Dodatkowym akcentem ma być flaga konfederacji namalowana na bokach, nie wiem tylko jeszcze w jakiej formie;)

Jakie są pozostałe pomysły? Na pewno błotnik-kurwinox idzie out, ale poza tym już trochę dowolność: retro opony, elementy ze starych ciągników/samochodów, jakieś mosiężne elementy, może metalowe siedzisko z maszyny rolniczej - ma być prymitywnie, topornie i może nie do końca wygodnie, ale funkcjonalnie. Przerysowane, dziwaczne maszyny z targów chopperów nijak do mnie nigdy nie przemawiały.

Co do samego harlejka który przyszedł, bez niespodzianek - lekko zaniedbany i z brakami, ale jak na kasę za którą go kupiłem nie ma co narzekać. W zestawie dostałem dwie CZACHY oraz profesjonalnie poskręcane kabelki, chyba od zapłonu. Ktoś też przerobił sprzęgło na aktywowane stopą, no bo czemu nie. Poprosiłem ej aja o wygenerowanie przykładowej foty jak mógłby wyglądać motocykl po skonczeniu i jak dla mnie się podoba. Na pewno będzie fajną wizualnie odmianą od "typowych" harlejków, które widzi się na drogach.

#motocykle #harlejekzusa

Prezydent Karol Nawrocki zawetował ustawę wdrażającą Akt o usługach cyfrowych (DSA), która miała pozwolić na blokowanie nielegalnych treści w internecie. #wiadomoscipolska #polityka #internet

No nic piątek jest piątek. Trzeba usiąść i na spokojnie pomysleć co jutro działać.

#piwo

Cóż, jednak jak coś się ma spierdolić, to parami..

* Grzejnik dzisiaj postanowił się zapowietrzyć, i przy odpowietrzaniu zalać podłogę

* Łożysko górne przedniego lewego amortyzatora postanowiło pożegnać się z tym światem.

Yaay.

#zyciejestnobelon #zalesie #piatek13go

Podczas prowadzonych w Abu Zabi rozmów o zakończeniu wojny Rosji przeciwko Ukrainie Moskwa domagała się wystąpienia Finlandii z NATO oraz wycofania się sił Sojuszu z terytorium krajów bałtyckich - podał dziennik „Bild” na rosyjskojęzycznym kanale w Telegramie. Według niemieckiej gazety rosyjska

Miał być zwykły, później bio, później wcale miało nie byc ale w końcu jest! Mały ale cieszy Więc plan na dziś: szklanka łychy i książka i 🔥

#budujzhejto

1407 + 1 = 1408

Prywatny licznik: 34+1=35

Tytuł: Uśpione

Autor: Anthony Passeron

Kategoria: reportaż

Wydawnictwo: Czarne

Format: książka papierowa

ISBN: 9788381918916

Liczba stron: 200

Ocena: 9/10

Huh, znakomita lektura wchodząca jak masełko w 1 wieczór. Stron ledwo 200, rozdziały najczęściej króciutkie (po parę stron), za to tematyka naprawdę potężna. Mamy bowiem do czynienia z książką, która przeplata ze sobą dwa wątki: poznawanie przez autora historii niemalże wymazanego z rodzinnych kart wujka Désiré oraz opis odkrywania przez naukowców wirusa powodującego niezwykle rzadkie choroby, co później ogólnie zidentyfikowano jako AIDS. I o ile ta druga część jest zdecydowanie reportażem, tak ta pierwsza jest, nazwałbym to, fabularyzowanym reportażem, nieco znanym z kart nagrodzonej Nagrodą Nobla Annie Ernaux. Jako że trzeba w bookmeterze jakoś książkę zakwalifikować, to niech będzie to reportaż 😉

Druga część książki w zasadzie nie wymaga większego wyjaśniania, acz autor przyjmuje tu zdecydowanie spojrzenie faworyzujące Francuzów. Pierwsza zaś zasługuje na większe rozwinięcie - poznajemy losy rodziny z małej, podgórskiej miejscowości położonej przy granicy francusko-włoskiej. Rodzina zaś jest mieszanką lokalsów oraz uciekinierów z faszystowskich Włoch, która za pomocą ciężkiej i wytrwałej pracy stara się osiągnąć awans społeczny. I finalnie to się udaje - Désiré jest pierwszym potomkiem, który osiąga średnie wykształcenie i ma w Nicei kontynuować edukację. Ten jednak szybko wkracza w towarzystwo, wraz z którym wpada w kolejne narkotyki - jak się dalej życie toczy, nie trzeba dodawać, biorąc pod uwagę ówczesną śmiertelność chorych osób.

W książce jest jedna rzecz, która mnie zachwyca i co powoduje taką wysoką moją ocenę - nie znajdziemy tu ani słowa współczucia wobec osób zażywających narkotyki, które poprzez współużywanie strzykawek narażają się na AIDS (i całe szczęście, ja sam nie mam wobec takich osób ani grama współczucia). Praktycznie całość uwagi skupiona jest przede wszystkim na rodzinie. Na matce, która nie chce zaprzepaścić dotychczasowych prób awansu społecznego i nie chce przyjąć do wiadomości kolejnych faktów i publicznie im zaprzecza. Na ojcu, który przed trudnym tematem śmiertelnej choroby syna ucieka w pracę. Na młodszym synu, który ma w sobie mnóstwo złości na niesprawiedliwość podejścia rodziny. Na znajomych bliższych i dalszych, a nawet lekarzach, którzy po prostu boją się nieznanego zjawiska i wolą się o nim nie przekonać na własnej skórze. No i finalnie na największej ofierze całej sytuacji - na córce Désiré, która niczym nie zawiniła, a urodziła się z wyrokiem śmierci.

Jeszcze na sam koniec - absolutnie fantastyczna okładka. Pomysł bardzo prosty ale bardzo zdecydowanie przemawiający.

Książka w mojej ocenie naprawdę znakomita, serdecznie polecam

#bookmeter #ksiazki #aids

#owcacontent