MaciekGruba ryba
33piorunówŚwiat jest mały.
Od kilku miesięcy szukałem tatuatora który mógłby mi dziabnąć kolejną dziarkę, ktorą sobie wykminiłem. W końcu znalazłem gościa, który miał styl dosłownie jak wyjęty z mojej głowy. Napisałem do niego i się ustawiliśmy. Coś nazwisko mi brzmiało znajomo, więc go sobie oblukałem na socjalach i wyszło że to chłopak, którego 12 lat temu w moim mieście rodzinnym, 300 kilometrów od Wrocka, uczyłem grać na gitarze :grinning: zapamiętałem go, bo jako jedyny z ludzi których uczyłem grać miał na serio fajne ucho i wyczucie rytmu.
Poszedłem, a że dziarka z motywem muzycznym, to mnie spytał czy gram, a ja na to że coś tam pogrywam, na co on, że on też. Ja na niego patrzę i mówię, że wiem, bo mu to ładnie wychodziło, mimo że z B durem się męczył i unikał ile się da. Przyjrzał mi się i moment sobie przypomniał. Przyznał mi się, że on zrobił magisterkę z muzykologii i robi dalej doktorat, i mi podziękował za te lekcje i zapał wtedy :grinning: jeszcze okazało się że podobne rzeczy motywowały nas do wyjazdu z rodzinnego miasta.
Banan na gębie do teraz, i ze spotkania, i z nowej dziarki, i z tego, że miałem jakiś dobry wpływ na czyjeś życie :3
@Maciek piękna sprawa, miło się czyta, aż nostalgłem lekko bo do dzisiaj mam żal do siebie, że we wieku 10 lat na pytanie nauczyciela od muzyki o chęci nauki gry na klawiszach nic nie odpowiedziałem. Na cymbałkach i akordeonie miałem pozytywne oceny, Bolero zagrałem na 6, teraz 36 lat później gryzę się z tym, że mogłem, a nie chciałem😒
Dostałeś zniżkę?


























