darek-kantorskiKoneser

Może jest ktoś kto dobrze umie w #plywanie #basen #sport #aktywnehejto i mi pomoże. Zacząłem regoralnie chodzić na basen i fajnie bo już praktycznie całą godzinę spędzam na torze. Zastanawia mnie tylko czemu praktycznie po przepłynięciu każdej długości brakuje mi oddechu i muszę się zatrzymać i wyrównać. Biorę oddech na jedną stronę. Pływam oczywiście kraulem. I tak mam duży progres bo nie pije wody ale minio to chciałbym jak inni pływać 5-6 długości bez przerwy.

XDDDDD

Niewtajemniczonych informuje, że raptem jakiś tydzień temu kurwilem, że z września przenieśli na lipiec. Totalny rozkład tej w miarę przyjemnej imprezy był szybszy niz myślałem xd

#bieganie

9 929,61 + 21,37 = 9 950,98

Miał być półmaraton, a wyszedł pełen papaton:)

#sztafeta #bieganie

---

Wpis dodany za pomocą hejtostats.pl. @Marvin certified! #statsbymarvin

W sumie to nie chwaliłem się ale ostatnio ukończyłem bieg niepodległości w Warszawie.

Minimalnie lepszy czas niż ostatnia dycha ale jeszcze trzeba poprawić kondycję.

Było zimno i mega dużo ludzi ale ogólnie fajnie.

#dildonadiecie #bieganie #hejtokoksy

Seriously bro? #garminconnect #garmin #bieganie #sztafeta #rower #pływanie

Część, na razie. Miło było. Zamówcie mi ładna śmieciarkę.
#wojsko #zycieismierc #rozdajo bo w zasadzie to zaproszenie na darmową wycieczkę do piekła pewnie....

Te całe AI to taki trochę uczeń w szkole wywołany do tablicy.

Coś tam był na lekcjach, coś jednym uchem słyszał, ale większość wypowiedzi to lanie wody i najważniejsze to się nie zawahać (w ten sposób zdałem maturę ustną) ( ͡° ͜ʖ ͡°)

#heheszki #ai

Turbo fajna inicjatywa
W Bydgoszczy powstała kawiarnia Miłość, w której zatrudnione są osoby niepełnosprawne w różnym stopniu. Obsługa milutka, kawa dobra, cel dobry.
Jak będziecie w mieście, warto wstąpić na chwile.
Swoją droga ja uwielbiam male, klimatyczne kawiarenki. Costa czy starbucksy są wszędzie i nic mi nie wnoszą do życia. A takie miejsca sa po prostu urocze moim zdaniem.
#bydgoszcz #kawa

Niestety, czeka to kazdego, kto mieszka w Polsce.

https://en.m.wikipedia.org/wiki/Poland_syndrome

#heheszki #zdrowie #hejtokoksy

Ciekawy artykuł dzisiaj na WP o jeńcach wojennych w gównolandzie.

https://wiadomosci.wp.pl/pamietaj-robakow-rozgryzac-nie-wolno-glod-w-rosyjskiej-niewoli-zabija-powoli-7086938097502880a

#wojna

34 991,34 + 3,7 + 42,53 = 35 037,57
Jeste maratończykiem :)
Nie jestem 10/10 zadowolony, na 35km wysiadły mi uda i ledwo dotruchtalem do końca. Cel maximum uciekł mi o 5-7 minut, ale z drugiej strony ukończyłem maraton w 22 stopniach, 90% wilgotności, deszczu, wietrze, prawdopodobnie po/w trakcie covida :D
Dziękuję wszystkim z biegowych tagów za motywację, bez Was przygotowania nie byłyby tak ciekawe. W marcu chyba drugie podejście do 4h. Tylko cieplejszy kraj sobie znajdę...
Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastat.eu
#sztafeta #bieganie

Czytam sobie do śniadania newsy o tym że radio 357 jest w sporze z ZAIKS i w sumie dotarło do mnie że tantiemy to jest największa głupota jaka może być. Czy budowlaniec pobiera opłatę za to że ktoś chodzi po schodach które wybudował? Przecież artysta wystarczy że bierze hajs z wydania płyty i jak ktoś kupi to kasa jego, ale za odtwarzanie to jeszcze oni powinni płacić bo to przecież promocja artysty, no nie? :grinning:

Takie luźne rozkminy :grinning:
#rozkminy #muzyka

33 438,69 + 21,18 = 33 459,87

No kurde belek udało się! 😁 #chwalesie

Warrington Running Festival 2024 - Half Maraton

Mój czas na garminie: 1:48:26 (oficjalny 1:48:20)

Planowałem ukończyć sub 2h - bardziej myślałem o 1:58 😅

Pierwsza dyszka super a później zaczęły się podbiegi (a raczej jeden długi dziad :rolling_on_the_floor_laughing:), wznios 113m 😅 Wiekszosc biegłem na oko jakieś 50m (może trochę więcej) za markerem sub 1:50 a pod koniec trochę przyspieszyłem i udało się go trochę wyprzedzić 💪 Ale nie na długo bo moje ostatnie 2km to już byla walka o przetrwanie, kolano zezłomowane :rolling_on_the_floor_laughing: ale marker mnie dogonił, poklepał po ramieniu i coś tam powiedział w stylu "let's go, youre doing absolutely fantastic, less than 2k to go, come on pal, lets go" I chyba dodał mi tym skrzydeł bo dobiegłem sub 1:50 z czego jestem za⁎⁎⁎⁎ście zadowolony :grinning:💪

Oficjalna klasyfikacja: 569 z 1818 a mojej kategorii wiekowej 35+ dobiegłem jako 106 z 209.

Dla tych co może nie wiedzą, 2,5 roku temu złamałem w 4 miejscach lewa stopę, tzw. "Lisfranc Fracture". Po pierwszej operacji miałem w stopie ponad 20 śrub i kilka blaszek żeby to wszystko utrzymać razem. Przez pół roku nie mogłem w ogóle obciążać lewej stopy. Po polowie roku zacząłem się znowu uczyć chodzic 😅 a po roku od pierwszej operacji miałem kolejna operacje tym razem usuwania śrub i płytek. Po drugiej szybko się wylizalem i zacząłem trochę biegać (nigdy wcześniej nie biegałem). Dzisiaj ukończyłem pół maraton poniżej 2h :face_with_peeking_eye: jestem z siebie mega dumny 😁

Dziękuje wszystkim biegaczom z tagu #sztafeta za motywację i pozdrawiam was serdecznie 💪

W imię kasy sk⁎⁎⁎⁎synu!

#kinematografia #2137 #boguslawlinda #filmy

32 305,07 + 42,2 = 32 347,27

Może nie było zbyt szybko, ale za to długo:) pierwszy raz pełen dystans IM i zarazem najwolniejszy maraton 😛

Skladam wlasnie wniosek o przylacz licznika do domu jednorodzinnego i mam straszny problem z tym na ile kw zrobic licznik.

Tomeczki wiecie moze ile kw klasycznie przylacza sie do domu jednorodzinnego ok.180m2 z klasycznymi sprzetami tj, kuchenka indykcyjna, piecyk gazowy, rekuperacja, i reszta klasycznych sprzetow + 2 duze kompy. Poki co nie zakladam PV

Bede bardzo wdzieczna za pomoc!

#tauron #energia #pytanie #prad

Dzisiaj, pierwszy raz w tym roku mogłem spokojnie popływać. GPS w zegarku mi zgłupiał, bo uznał, że jak zegarek jest za długo pod wodą, to gubi zasięg. Możliwe jest też to, że przed pływaniem nie połączyłem go z aplikacja, żeby się dostosował do sygnału GPS. W każdym razie, wg zegarka przeplynalem 2km., gdzie realnie było to 1,5km. Jednak najbardziej cieszy mnie ilość spalonych kalorii 😁
Wartości najpewniej są zawyzone, ale i tak jakoś mi lepiej 🙃
#plywanie

681 + 1 = 682

Tytuł: Pan Lodowego Ogrodu - tom I
Autor: Jarosław Grzędowicz
Kategoria: fantasy, science fiction
Ocena: 8/10

#bookmeter

>_- Kiedy zacznie się wiec? - pytam._
>_- Nie wiesz? Już trwa._
>_Czuje się jak w szkole. Dlaczego zawsze wszyscy skądś wszystko wiedzą, a ja nie. To jak zły sen. "Do kiedy trzeba zaliczyć chemię? - Nie wiedziałeś? Do wczoraj.". A potem tak samo przez całe życie._

To dla mnie powrót sentymentalny, bo kilka lat temu, o czym już pisałem przy okazji wpisu o _Księdze jesiennych demonów_, właśnie za sprawą pana Grzędowicza i jego sagi _Pan Lodowego Ogrodu_ na nowo rozkochałem się w czytaniu książek. Nie miałem co prawda zamiaru czytać znów całej sagi, nie miałem nawet zamiaru w ogóle do niej wracać, ale kiedy dowiedziałem się, że w miejscowym (czymś w rodzaju) dyskusyjnego klubu książki ten właśnie tom będzie na najbliższym spotkaniu omawiany, zdecydowałem że, jeśli chcę tam pójść i podyskutować, wypadałoby go sobie odświeżyć.

_Lubię wracać tam gdzie byłem_ śpiewał pan Zbigniew Wodecki i te słowa doskonale opisują moje wrażenia związane z powtórnymi odwiedzinami Midgaardu – planety na drugim końcu wszechświata, na której rozgrywa się akcja całej sagi. Na tę planetę zostaje wysłana kilkuosobowa ziemska misja badawcza, po której jednak słuch zaginął. Wobec tego, zgodnie z ziemską moralnością należy wysłać po tych ludzi ekspedycję ratunkową. Samotnie, z pewnych względów, wysłany zostaje na nią Vuko Drakkinen, chorwacko-fińsko-polski śmiałek, wybrany spośród kilku kandydatów. W odróżnieniu więc od wyprawy badawczej na wyprawę ratunkową wyrusza tylko jedna osoba. Jedna osoba, ale za to jaka!

Świetnie są zbudowane postaci uczestniczące w tej historii. Zacząwszy od Drakkinena, jednego z głównych bohaterów, o którego wyborze do przydzielonego mu zadania zadecydowały przede wszystkim cechy jego osobowości – ciekawe i konsekwentnie przez cały ten tom określające jego zachowanie – a na dodatek jeszcze „ulepszonego” w laboratorium. Tak, Drakkinen jest superbohaterem, posiada nadprzyrodzone zdolności. Ten nadprzyrodzone zdolności są jednak równoważone jego słabościami, a użycie ich ma swoje konsekwencje. Balans tej postaci autor zachował w sposób wyśmienity.

Drugim z głównych bohaterów, którego z jakichś, chyba niezrozumiałych do końca dla mnie powodów, polubiłem bardziej, jest następca Tygrysiego Tronu, wywodzący się z rodu Kirenenów syn cesarza podbitego Amitraju. Młodzieniec, którego historię poznajemy od momentu rozpoczęcia nauki, przygotowania do objęcia władzy (rozdział _Odwrócony Żuraw_ – coś, co przy pierwszym czytaniu te kilka lat temu zrobiło na mnie tak piorunujące wrażenie, że większość opisanych wydarzeń pamiętałem do dziś, coś co moim zdaniem obroniłoby się – i to fantastycznie – jako samodzielne opowiadanie), a który to zostaje w wyniku okoliczności rzucony w wir wydarzeń związanych z nastaniem na planecie nowego porządku. Postać tak kontrastowa w stosunku do Drakkinena wrzucona do tego samego świata nie tylko pozwala przedstawić go z dwóch różnych perspektyw (Drakkinen, który nie rozumie świata, do którego przybył i musi się sam go nauczyć oraz młody następca tronu, którego tego świata uczą), ale czyni tę historię niesamowicie ciekawą.

Kapitalny pomysł miał pan Grzędowicz na sposób opowiedzenia tej historii. Wątki Drakkinena i młodego cesarza prowadzone są oddzielnie, opisywane w co drugim rozdziale i w tym pierwszym tomie nie krzyżują się ze sobą. Płacąc za jedną książkę dostajemy więc dwie oddzielne historie! – moim zdaniem to się opłaca! Dodatkowo – świetne rozwiązanie narracyjne – przygody Drakkinena opowiadane są z perspektywy trzeciej osoby, zwykle aż do momentu kiedy zaczyna się dziać coś dynamicznego, narracja wówczas przechodzi w pierwszoosobową. Efekt? Kapitalny!

W ogóle sposób w jaki pan Grzędowicz snuje tę (i nie tylko tę, za to bardzo cenię tego autora) jest tak obrazowy, tak gawędziarski, że czystą przyjemnością jest chłonąć jego słowa dla samego tylko ich rytmu, dla porównań, dla pomysłów. Jasne – te pomysły nie wszystkie są jego. Mamy w _Panu Lodowego Ogrodu_ między innymi kruka, który nazywa się Nevermore, a cały pomysł oparty jest (o czym zresztą w książce jest wprost) na obrazie _Ogród rozkoszy ziemskich_ autorstwa szesnastowiecznego niderlandzkiego malarza, Hieronima Boscha. Czy to źle? Absolutnie. Przynajmniej dla mnie. Odnajdywanie inspiracji autorów zawsze jest dla mnie świetną zabawą. Zapoznawanie się zaś z tym, w jaki sposób autorzy te inspiracje przetworzyli zwykle sprawia mi mnóstwo przyjemności.

Kilka jeszcze szczegółów na koniec, które najwyraźniej zapamiętałem z tego pierwszego tomu, już w formie listy:
– jeden z cytatów, który z jakiegoś powodu najbardziej zapadł mi w pamięć, a który otwiera ten wpis; pamiętałem, że pochodzi on z tej sagi, ale nie że z pierwszego jej tomu; ogromnie się ucieszyłem, kiedy go tutaj znalazłem;
– postać Lemiesza – Amitraja, który uważa, że jest Kirenenem; świetna prezentacja tego, jak wyobrażamy sobie inne, „lepsze” od nas kultury, pomijając już to, że w historii ta scena w jego dworze jest zwyczajnie odprężająca, a i dość zabawna;
– sposób w jaki pan Grzędowicz wprowadza tajemniczość, jak przede wszystkim rozmowa z Kruczym Cieniem w Żmijowym Gardle, a raczej tej rozmowy zakończenie;
– koncepcja religii Amitraju, ale to głównie ze względu na to, że równolegle studiuję sobie wierzenia ludów pierwonych.

Jest w tej książce kilka nieścisłości, ale bardzo drobnych. Gdybym nie był literackim pedantem, pewnie bym ich nawet nie zauważył. Jest też trochę _deus-ex machina_, ale nie żeby jakoś bardzo to raziło. Nie wpływają te – w mojej ocenie – potknięcia na odbiór historii (być może irytowałyby mnie, gdyby była ona nudniejsza lub napisana gorzej?). Jest też tutaj cała ta – naiwna jednak – otoczka fantasy ze wszystkimi jej wzniosło-teatralnymi zachowaniami postaci, z Niesamowicie Napuszonymi Nazwami czy to regionów, czy też bohaterów. No ale, taką konwencję ma fantastyka i, jeśli się tę konwencję łyknie, a przez pana Grzędowicza w tym pierwszym tomie _Pana Lodowego Ogrodu_ podana jest ona w wyjątkowo apetycznej formie, to lektura tej pozycji powinna być wyjątkową przyjemnością. Przynajmniej dla mnie była.

I tylko końcówka tej pierwszej części mniej mi się podobała i w zasadzie zniechęciła do sięgnięcia kolejny raz po kolejne tomy tej opowieści. Dla mnie było tego wszystkie już tam zbyt dużo, zbyt bardzo i zbyt jednak fantastycznie. Losy bohatera, jego zmagania ze światem przedstawionym są dla mnie zdecydowanie bardziej pasjonujące niż największy nawet rozmach tego świata przedstawionego. A, z tego co pamiętam i z tego co wnioskuję po zakończeniu tej pierwszej części, dalej nacisk położony będzie raczej na tę drugą, mniej mnie zajmującą sprawę.

19 528,38 + 54,39 = 19 582,77

Ultramaraton 4x Babia Góra:mountain::mountain::mountain::mountain:. Trzy miesiące przygotowań i poszło dość gładko poniżej 10 godzin. Zmieniona w tym roku trasa mocno mi podeszła i zachęca by wrócić za rok 😁.

#sztafeta #biegiultra #bieganie

Wpis dodany za pomocą https://hejto.sztafetastats.pl/sztafeta/

#graffiti ogólnie u mnie w mieście jest taka grupka co maluje śmietniki, bloki i inne, za zgodą oczywiście :smiley: #mural